Koreo

POST OFFICE 

Kanina dumaan ako sa Lawton binalak kong magpadala ng koreo at sa totoo lang hindi ko pa talaga naiaapak ang mga paa ko sa lugar na ito na lagi ko namang dinadaanan. Noon pa man gandang-ganda ako sa lugar na iyan lalo na kapag gabi kaso dahil hindi naman talaga iyan ang dapat kong puntahan ay tinitingnan ko na lamang ito sa abot ng aking tanaw. 

Tumatakbo pa nga ako papunta sa gusali at kung saan-saan ako nagsuot bago pa makita ang tamang daan. Naglakad-lakad muna ako para basahin ang mga nakasulat sa mga bintana at naghahanap din ako ng malaking karatula kung papaano magpadala ng sulat. Tanghaliang tapat kaya kakaunti lamang ang bukas nabintana . 

(Ang loob ng Post Office)

Sa loob inaabot ako ng ilang minuto, pinapunta ako sa Window 21 at kinuha ang sobre ko tapos tinimbang. Umuwi akong bigo sa aking adhika. Nakalimutan ko na kasi kung saang bahagi ng sobre ilalagay yung pangalan at tirahan ng taong pagdadalhan/nagpadala kaya mali ang aking nagawa. Sunod nito, tinanong ako kung registered ba o hindi, tagal ko bago makasagot kaya tinanong ko pa ang pagkakaiba ng dalawa. Tinanong ko rin kung gaano katagal bago matatanggap ang aking sulat sabi ng kausap ko mga dalawang linggo siguro at tsaka hindi naman daw siya ang kartero (NGAYON KO LANG NAISIP NAGPAPATAWA SIGURO SI MANANG pero dahil nalilito ako walang dating sa akin). Binawi ko na lamang ang sobre at napagpasyahan kong hindi na ituloy ang pagpapadala ng koreo.

Napagtanto ko, magandang imungkahi na magkaroon ng lakbay-aral ang mga mag-aaral sa lugar na ito. Iparanas sa kanila hindi lamang ang pagsulat ng personal na liham kundi maging ang hakbang ng pagpapadala ng sulat. Masarap kaya sa pakiramdam yung ikaw mismo ang naglalagay ng selyo sa sobra tapos ihuhulog mo sa malaking "Mail Box." Nag-aaral  pa ako sa FEU noong magawa ko ito. 

Maliban pa sa nabanggit, may ibang atraksyon ding makikita sa loob nito tulad ng kanilang arkitektura at museo, Maging ang ilang katawagan na ginagamit ay kinakailangan nilang malaman tulad ng kartero na tagahatid ng sulat. Sa kabilang banda, may katagalan pa rin talaga ang pagpapadala ng sulat sa ating bansa kaya mas marami ng mga Pilipino lalo na ang mga kabataan ang hindi na gumagamit nito o HINDI PA NARARANASANG gumamit nito...

Nawa'y maisipan ito ng mga paaralan <Y>

(Ang ilan sa makikita sa Post Office)

Hanggang gabi ay marami pang mga tao na naglalagi sa lugar dahil na rin sa fountain na makikita sa harap ng gusali at sadyang maliwanag ang lugar na ito lalo pa kung magpapasko.

KAWANGIS NG AKING UGAT

BULAKAN 

ni Wilma E. Hermogenes

4/21/2014

Bulaklak na makulay ay nanghahalina

Bulak na mapuputi dito’y masagana

Burak sa kapaligiran ay makikita

Bayan ng Bulakan kakabit  na salita

Mga lungsod ay mayrong  dalawang dosena

Bayan ng Malolos ang siyang kabisera

Hindi kaluyaan sa Kalakhang Maynila

Kanugnog ang Nueva Ecija at Pampanga 

Tinaguriang bayan ng mga makata.

Ang Ama ng Panulaan dito nagmula

Maging ang mga dakilang propagandista

Sa panulat napalaya ang ating bansa

Bayang bihasa sa pinagbatayang wika

Taal  na Tagalog maririnig sa twina

Salitang hitik at napakagandang musika

Namumutawi sa bibig ng matatanda

Sa kasaysayan marami ang naitala 

Dito unang winagawayway ang bandila

Naisulat unang kontisyonsyon sa Asya

Napasakamay ang hangad na demokrasya

Nagkalat mga simbahang makaluma

Itinindig noong panahon ng Kastila

 Hindi matatawaran aystetikong dala

Kahit lumipas na ang maraming dekada

Maging sa mga produkto ay mariwasa

Inaaning palay at iba’t ibang bunga

Baboy, manok at baka na kanlang alaga

Naibabahagi sa mababang halaga

Sa bayang ito’y Angat ang isa sa bida

Isang malaking dam ang rumaragasa

Pinag-iimbakan ng tubig sating bansa

Dumadaloy ang suplay sa bandang Hilaga

Sa kasalukuya’y  higit na nakilala 

Malalaking paliguan na kakaiba

Samo’t saring mga Resort ang naglipana

Dagat sa probinsya’y  nalalapit sa madla

Kumukupkop din ng mga pagala-gala

Nagtatayo ng bahay sa kanilang lupa

Upang ang mga bisita’y maging kaisa

Sa pabahay na abot-kaya ang halaga!

Hindi maitatangging mayroong nag-iba

May  mga nalimot nagiba at nawala

Ngunit mananatili pagtatamong-pala

Nitong bayan na sadyang napakahalaga!

TAGLAGAS

DAHON 

ni Wilma E. Hermogenes

ang isang halaman habang namumunga

hindi maiwasang  may dahong malanta

maging bulaklak na nakakahalina

kung minsan halimuyak ay nawawala

patuloy na lumalabas kanyang  katas

lumalapad at patuloy sa pagtaas

ngunit kung minsay hindi nakaliligtas

mapaglaruan, mabangga at mapitas

kung maisipan ng araw na magbantay

itong ulan hagibis sa paglalakbay

tiyak na kasunod nito’y pagkalumbay

hamog na dala’y kasawian sa buhay  

matitigang sa labis na pagkauhaw

manghihina na tila nalulusaw

hanggang sa wala na itong mapalahaw

ngunit bukang liwayway ay natatanaw

  

ang isang halamang makapit ang ugat

matindi man pagkalanta’t pagkasugat

hanggang sa mayrong  tubig na malalasap

hindi matitinag nang hangi’y malanghap

hindi lahat ng dahon na nalalagas

walang pakinabang kung ito’y  bumagsak

mayrong natuyo’t sa ulo nakalapat

daig pa ang tala sa ningning at singkad!

                               Kung ilalarawan ako sa panahong ito, ang mga imaheng iyan ang pinakaakmang larawan para sa akin. Isang puno na naglalagasan ang mga dahon... mga tuyo't at patuloy lamang na hinahangin! LUTANG SA KUNG ANO BA NAIS GAWIN!

                       Pakiwari ko inililipad ako papalayo sa aking puno. Namumunga ako ngunit tila hindi nararapat sa mga kinalalagyan ng iba pang mga puno ngunit tulad ng idinidikta ng aking puso'y doon ako nakaugat! Ang inaakala kong malagong puno ay malayo pa sa katotohanan at kailangan ko pang maghintay para tuluyan akong yumabong.

                       Kahit sobrang sakit ang paulit-ulit na paglagas ng aking mga bunga kailangan kong magpatuloy. Wika nga ni WEH sa kanyang pagninilay "Kapag may nalagas tiyak may bagong mamumukadkad kayat patuloy lamang sa pagliyab ." Sa tamang panahon ang inaasam kong dahon ay maisasakamay ko rin at marahil ito ang isa mga dapat kong mapagdaan.

ANO BA TALAGA?

Napansin ko mas nakahihigit na nakamulat ang aking mata kaysa sa nakapikit. Ang regular na oras ng pagtulog ko halos nag-aagaw na ang liwanag at dilim tapos babangon uli para asikasuhin ang mga tsikiting. Pagkahatid ko sa kanila sa labas depende na lang kung matutulog uli pero madalas bumabalik ako sa higaan at ginigising ng elektronik kong manok na kapag binalewale ko eh nanay ko na ang naririnig ko o kaya'y tumatapik sa akin para paghandaan ang pagpasok. May pagkakataon din na pagkalapat ng ulo ko sa unan / higaan tuloy-tuloy na ang pagtulog ko minsan nga parang ayaw ko ng bumangon at pakiwari ko kulang pa ang naitulog ko. Sa dalawa hindi ko alam kung ano ang mas maganda pero sigurado ako hindi normal yun at may paliwanag ang medisina tungkol sa gawi kong iyan pero saka ko na lang aalamin dahil marami pa akong gustong gawin!  

Napaisip tuloy ako... ano bang ginagawa ko araw-araw at parang napakarami kong pinagkakaabalahan? Ngayon ko magagamit ang natutuhan ko tungkol sa talaarawan:

ORAS            GAWAIN

12:00 - 4: 00  Nakaharap sa netbuk, nagbabasa o kaya'y nagsusulat, nag-iisip ng kung ano-ano

4:00 - 6:00     Natutulog habang malakas ang paghilik

6:00 - 6: 30    Nag-aasikaso ng anak para sa pagpasok nila sa paaralan

6:30 - 10 :00  Natutulog uli  o  kaya minsan nakaharap sa netbuk, nagbabasa o kaya'y nagsusulat, nag-iisip                         ng kung ano-ano, gumagawa ng school work

10:00 - 11:30  Kakain ng ALTANG, manonood ng telebisyon at maghahanda sa pagpasok. minsan isisingit                          ang pagpaskil sa FB na papasok na ako hahahaha

11: 30 - 12: 00  Aalis na ako ng bahay iba-ibang oras araw-araw pero nasa mga oras lang na iyan basta                                oras yan ng pagpasok ko

12:00 - 6:30    Kaharap ang aking mga estudyante at kawani ng paaralan . 

6: 30 - 7: 00   Nakikipagbuno sa kalsada na makasakay kaagad, ang hirap mag-abang ng dyip pagdating sa                       kanto kung hindi puno eh punong-puno na.

7:00 - 9:00     Mamalengke, magluluto, manonood ng tv at kakain. Bonding-bonding sa mga bagets 

9: 00 - 12 :00  Nakikinig ng radyo at nakaharap sa netbuk, nagbabasa o kaya'y nagsusulat, nag-iisip ng kung                        ano-ano

Kapag Sabado naman ganyan pa rin ang iskedyul ang naiba 7:00 - 4:00 nasa NTC at nag-aaral at kapag linggo halos buong araw nakaharap sa netbuk, nagbabasa o kaya'y nagsusulat at nag-iisip ng kung ano-ano.

Ayan ngayon ko napagtatanto, nauubos ang oras ko sa "Nakaharap sa netbuk, nagbabasa o kaya'y nagsusulat at nag-iisip ng kung ano-ano." 

Iyon na yata ang mundo ko kaya siguro maraming nahihiwagaan (nawiwirduhan siguro ang mas tama hahaha) sa akin. May tumatawag sa aking "Madam"  at mayroon pang isa parang ingat na ingat sa akin pero nahalata ko na sinusubaybayan niya ako. Okey lang naman sa akin kaso pakiwari ko gusto niya akong gayahin eh ayaw ko ng ganun kasi magaling naman lahat ng tao kaso kailangang gumawa ng paraan para maipakita ito. Magkagayun pa man natutuwa ako sa kanya sa pagkilala niya sa akin atlis may isa na akong sigaradong tagahanga hehehehe. 

Hayss magulo talaga utak ko ngayon, kanina pagtulog paksa ko, tapos ano bang ginagawa ko tas biglang kawirduhan hahahaha. Magulo talaga di ba? Repleksyon ito ng aking mga balakin, sa dami ng plano ko hindi ko na alam anong uunahin at dapat bigyan ng pansin.

Nadidismaya ako sa sistema ng edukasyon sa pampublikong paaralan. Usaping PBB (Performance Based Bonus), sa tingin ko hindi maganda ang pamamaraang ginawa ng mga paaralan para makamit ito. Isinakripisyo ng karamihan ang kinbukasan ng mga mag-aaral. MASS PROMOTION ang pinaggagawa, yung mga multong mag-aaral na bigla-bigla na lang sumusulpot  o yung mga akala mo dinukot na hindi na makita ay kailangang gawan ng paraan na mabigyan ng marka at pasok na kagad sa susunod na lebel. Di ba hindi patas iyon sa masisipag na mag-aaral na pwedeng nakakuha pa ng marka ng tulad ng mga multong ito? Katwiran nila bababa ang rating at sayang ang 35K. Hayss, eh ano na mangyayari sa mga multo at akala mong nadukot? Magpapalaboy-laboy na lang para mabuhay? Tinulungan ba talaga sila o lalo lang silang ipinahamak? Nakamit mo ang ginto habang bumuo ka ng robot na kalawangin! Naisip ko tuloy tatapusin ko na ang Masteral ko ngayong taon para makalipat sa kolehiyo pero naisip ko rin sayang ang aytem ko kaya pagsasabayin ko na lang ang pagtuturo sa hayskul at kolehiyo. Pero hindi ko pa rin alam kasi nga magulo ang isip ko... Di ba napakagulo ko?

Naisip ko ring magpokus sa pagsusulat at maglabas ng libro. Dalawang buwan na rin akong di nakakapagsulat sa Salamin sa dami ng ginagawa ko (OWS, balikan mo nga yung talaarawan mo) pero ang totoo medyo naasar kasi ako hindi pa rin nila ako binabayaran sa mga isinulat ko pero okey lang naman ipon ko iyon eh. Di ba magulo na naman ako, ok lang pero naasar? hahahahaha  Sa totoo lang gusto ko talagang magsulat nang magsulat at maglabas ng sarili kong libro kaya nagbabasa ako nang nagbabasa at nakikihalubilo sa mundo ng mga sikat na manunulat sa kasalukuyan. Kaso ito na naman ang problema ko, hindi ko alam kung ano ba ang isusulat kong libro... tekbuk ba? tula? sanaysay? Isa pang tanong ko papaano ko ito magagawa?  Basta bago ako mamatay magkakaroon ako ng sarili kong libro at gagawan ko iyan ng paraan at sa ngayon ay patuloy lang akong magsusulat...

Okey matutulog na nga ako pero hindi ko sigurado kung makakatulog kagad ako kasi may mga naiisip na naman akong gawin! hahahaha magulo talaga utak ko ngayon :)

Better half

KABIYAK

Kaluluwa akong ligaw ng unang masilayan

Nakalutang at gunita ay nasa kawalan 

Nagkubli ang espiritu nitong katauhan 

Ngunit walang nasindak sa aking kaabahan 

Nakabaon ang paa at tila napilayan 

Nanuyo ang labi’ t pagbuka’y kinatamaran

Karamay ang buwan at araw ay tinalikuran 

Bigat ng pasang kalungkuta’y walang pagsidlan 

Naratay ang kalahati ng aking katawan

Namanhid kahit na bahagi’y naggagalawan 

Namaga sa itinagong lamig ng kalamnan 

Hanggang nanigas ang dugo’t walang madaluyan

Biglang napabuwal, nawala ang kamalayan

Simbilis ng kidlat sa pagsalo’y naagapan 

Sinagip itong naghihingalong kalagayan

Kaluluwang naligaw nanumbalik sa katawan

Kinubling hamog sa mata’y iyong dinampian, 

hindi tinigilan hanggang palaba’y masilayan

Inakay ako sa landas ng kaligayahan

Bukambibig karanasan na pinagsaluhan 

Saan ba nagmula taglay na kapangyarihan?

Walang kapa ngunit nilipad sa kalawakan 

Pagkukubli sa maskara’y ‘di kinailangan

Sandata ang presensya upang maliwanagan!

Katanungan sa isip ngayo’y naunawaan 

Kinaylangang maglakbay nang ika’y matagpuan

Nawala kong bahagi’y nasa ‘yong katauhan

Ikaw ang syang Kabiyak ng aking kabuuan !

Iniaalay sa kabiyak ng aking puso. Unang pagkakataon na makalikha ng tula para sa kanya. Ipinagpapasalamat ko sa Maykapal na siya ang itinadhana sa akin. Marami pang pagsubok ang aming pagdadaanan ngunit sa tiwala at pagmamahal batid kong lahat ng ito'y aming malalagpasan. Mahal na mahal kita <3

PANITIKAN SA SUMAGUING CAVE

Mga Kwento sa Loob ng Kweba

ni WEH

Tatlong yugto ang kailangang mapagdaan

Hindi mabilang na hakbang bago matunghayan

Akyat-baba, pasikot-sikot ang hahantungan

Ngunit di alintana sayong masasaksihan

Maharlikang pamilya sa loob nananahan

Iba pang nilalang iyo pang masisilayan

Imahinasyon ay paganahi’t iyong  buksan

Upang ang mga kwento nito ay iyong malaman

Unang babaybayin ang matarik na hagdanan

Sunod na tatahakin, landas ng kadiliman

Nariyang tatapakan madulas na batuhan

Kaya’t ibayong pag-iingat ang kailangan

Sa unang yugto ng pakikipagsapalaran

Tradisyunal na babayunan ang mabubungaran

Hindi makalabas sa kanyang kinalalagyan

Mag-inang  elepante sa kanya’y nakatangan

 Ilang hakbang lamang at  ‘di naman kalayuan

Reynang nagdadalang tao ang masisilayan

‘di na makagalaw sinlaki ng kweba ang tyan

Hinihintay mailuwal ang sinapupunan

Nakaantabay sa kanya haring mapitagan

Nakatanaw sa  marilag niyang kagandahan

Pagsilang ng kanyang  anak  kinasasabikan

Pinakadakilang biyaya at karangalan

Sa trono ng hari ilalim pakatitigan

Munting pagong ay nagkukubli sa may tubigan

Tila kawal na nagbabantay sa kaharian

Kapag hindi napansin iyong pagsisihan 

Sa ikalawang yugto nitong  kahiwagahan

Lakas pag-ibayuhin sa mga batong kakapitan

Kung di’y  babagsak sa tubig na may kalaliman

baka ika’y malunod nang ‘di namamalayan

Lamig ng tubig pampatanggal ng kapaguran

Kumakapak sa pagdaloy kung mapagmamasdan

Maiwawaksi sa isip ang kapahamakan

Sapagka’t  mahirap na bahagi’y nalagpasan

Kailangang babain makitid na lagusan

Doo’y nagkukubli kurtina ng kaharian

Nguni’t mag-ingat sa ahas na may kalakihan

Nakahimlay doon sa may bahaging laylayan

Kasunod nito’y huling bahagi ng kabuan

Di tulad ng sinundan ito’y may kadalian

Ilang hakbang lamang mula sa pinanggalingan

Masisilayan ay iyo ring kamamanghaan

Nakabukang talim ng hayop na mapanlinlang

Kaya kang lunukin kung ito’y may kamalayan

Hagdang-hagdang palayan dito ay pangkariwan

Nakagugulat meron din dito ang tubigan

Isa pang prinsesa ang iyong masisilayan

Nakalubog sa mababaw na katubigan

Kay layo sa magulang tila naparusahan

O di kaya nama’y doon siya’y naiwanan

Ilang lamang dagat nakayakap sa batuhan

Katunayang ito’y bahagi ng karagatan

Ngunit sa hindi malaman na kadahilanan

Naging kweba at paraiso ng kabundukan

Matapos nito ay kailangan mong balikan

Lahat ng tinahak na batuhan at lagusan

Upang makabalik sa iyong pinanggalingan

Baon ang kwentong  kinubli sa kailaliman!

TULANILAY

                                     Mga pagninilay sa bawat araw sa anyong patula. Maiikling mensahe ngunit punong-puno ng damdamin na tumatalakay sa iba't ibang pangyayaring naganap sa kapaligiran. Modernong postkard para sa manlilikha nito na nagpapakita ng matinding pagpapahalaga sa buhay....