LAKAS NG TAMA SA BYAHENG PANULAT

 Pambihirang pagkakataon na magsama-sama ang mga batikang manunulat na ito kaya hindi ko talaga pinaglagpas ang araw na ito! Ngunit sa totoo lang hindi na sana ako pupunta pero ng malaman kong darating si Lualhati Bautista hindi na ako nag-alinlangan.

Ano ngayon kung lumiban ako? Atleast sa dami ng taong dumalo advantage ang pagiging guro ko dahil nakapasok ako kahit pa late ako at nakapwesto pa ako sa harap kahit na hindi ako nakaupo. Abot-tanaw at dumadaan sa harapan ko ang mga kabyahe ko….

Nakabyahe namin at lakas ng tama! Ricky Lee, Don Abay, Dr.Bienbenido Lumbera, Lualhati Bautista, Jun Cruz Reye, Eros Atalia, Lourd De Veyra, Manix

 

 

 Sa mga mag-aaral kong nagsasabi na patay na si Lualhati Bautista, ito ang litrato naming at itim na itim pa ang buhok niya at napakalakas pa niya. Nakakatuwang malaman na medyo komedyante rin itong seryosong manunulat na simple lang ang pagbanat pero sobrang nakatutuwa. Tulad halimbawa ng tinanong siya tungkol sa kanyang mga akda (di ko na matandaan ang eksaktong tanong basta tungkol sa kanyang mga isinulat) at ang sagot niya “Ang mga kwento ko ay wala lang.” Tawanan ang lahat dahil hindi iyon ang inasahang sagot sa kanya ngunit napakasinsero ng kanyang pahayag at makikita mo pa sa ekpresyon ng kanyang mukha na nakatatawa talaga ang naging pagtugon niya. Dagdag pa niya ang lakas niyang makatyamba, sumuli siya sa Palanca para sumubok at iyon nakatyamba, nakatyambang muli at nakaulit pa pero di na raw niya muling sinubukan baka di na raw makatyamba.

Ngunit sa daloy ng kwentuhan naibahagi niya ang pangunahing dahilan sa pagsulat niya ng una niyang akda. Sa kanyang Dekada 70, pagkukwento niya ay gusto niyang malaman ang puso ng mga babae dahil na rin sa nakikita niya sa kanyang ina at may malaki siyang pagtataka sa pagitan ng lalaki at babae. Tumatak sa aking isipan ang winika ng kanyang ina “Maliit pa ang anak mo kaya paa pa lang ang natatapakan sayo, hintayin mong lumaki iyan at puso mo na ang matatapakan.”

Pambihirang pagkakataon kasama si Lualhati Bautista

Maliban kay Ine (kung tawagin ng kanyang mga kaibigang manunulat) marami rin akong natutuhan sa iba pang mga nakaupong manunulat  lalo na kay G.Jun Cruz Reyes "Sabihin mo sa akin kung anong binabasa mo at sasabihin ko sayo kung anong dangal ng bayan mo." Payo niya kailangang maging boses tayo ng ating bayan at panitikan ang boses ng ating bayan. Sa pagsulat ng tula sinabi niyang “salita ang ang gamit sa tula ngunit ang tula ay hindi salita.” Makwela rin itong si G.Jun dahil ayon sa kanya ang original emo ay si Lualhati Bautista dahil noon pa man bigla-bigla na lamang itong umiiyak kapag may naiisip siyang isulat na malungkot o di kaya nama’y biglang tatawa kapag may naisip na nakakatawa.  Dagdag pa niya, ang pagsusulat karaniwang nagsisimula sa pagtanga, yun di umano ang simula ng literary process at maraming sinasahuran at kumikita sa pagtanga at isa na ang mga manunulat.

Siyempre, pahuhuli bas i G.Eros Atalia na sadyang taas-noo ako sa kanya ngunit pasensya na po dahil sa mga oras na iyon prioridad kong malapitan si G.Bautista hehehe bagamat dala ko rin ang mga aklat niya na papipirmahan ko sana sa kanya. Pagbabahagi niya “Ang sinusulat ko ay ang aking mundo.”  Sa pagsulat mas maiging isaisip kung ano ang gusto mong sabihin bago paano mo ito sasabihin. Muntik ko ng makalimutan naroon din pala si Lourd De Veyra na makailang nanlait este nangulit kay BFF niyang si Eros Atalia na nagsilbing tagapagdaloy ng buong programa.

Maliban sa batikang manunulat na nabanggit ko sa itaas ay maraming naibahaging kalaman itong si Manix Abrera tungkol sa pagguhit sa komiks. Ayon pa sa kanya iba ang atake ng social media tulad ng FB sa print media dahil on the spot ang mga reaksyon at komento pero nakakatawa lang daw talaga kayat di na dapat pinapatulan. Dahilan din niya ito kung bakit 30 minuto lamang siyang naglalagi sa FB dahil ayaw niyang maadik sa pagbabad ditto tulad ng kinakagawian ng iba.

Isa rin sa di ko malilimutang natutuhan sa byaheng ito ay ang pahayag ni Ricky Lee, isang nobela lamang niya ang aking nabasa at nabigyan niya ako ng malaking inspirasyon sa huling pananalita niya. Sabi niya, “Ang kabobohan para sa akin ay isang gift.” Inaamin niya sa kanyang sarili na medyo may pagkatanga siya dahil sa lagi siyang nagkakamali sa pagbubukas ng kanyang sasakyan. Hindi na niya mabilang kung ilang ulit siyang nagbukas ng sasakyan ng hindi sa kanya at may pagkakataon pa ngang kinailangan niyang magpagabi sa mall para kaunti na lamang ang sasakyan na pagpipilian niya sa pagbubukas ng tama niyang kotse. May isang pangyayari pa siyang ibinahagi na bigla siyang sumkay sa isang bukas ng kotse na kung saan ang nagmamaneho ay isang dayuhang babae at pagkaraan ng ilang saglit ay sumakay ang asawa nitong lalaki at napagitnaan siya. Hindi niya kakilala ang mga ito ngunit nagpatuloy siya paglalakbay kasama ang mga taong ito at maging ang mga kasama niya ay hindi man lamang siya pinaalis. Pagkaraan ng ilang bloke ay nagpababa siya sa mga ito ng parang walang nangyari. Minsan din umano ay sumakay siya ng taxi pauwi sa kaniyang tahanan at pagdating sa bahay ay saka niya maaalala na may dala siyang kotse.Idiniin niya na “Hindi ako natatakot na gawin ang mga bagay na imposible at hindi ako natatakot na magbukas ng maling pinto at magkamali.” Huwag matakot sa pagbubukas ng pinto at huwag isipin kung ano ba ang nasa dulo nito.

Kaya’t sa mga nakabyahe ko sa gawaing ito, isabuhay ang tama ng kanilang mga salita. BUKSAN MO NA ANG IYONG PINTO!

Diona para kay APO

 Sa taong ito ay ipinagdiriwang ang ika-150 kaarawan ni Apolinario Mabini ang ating dakilang lumpo. Kaya naman isa sa pinakatampok na gawain sa LIRA ay ang paglikha ng Diona tungkol sa kabayanihan ng Utak ng Himagsikan.

Mula Pebrero hanggang Hunyo ay nagkaroon ng patimpalak ng pagsulat ng maiikling tula tungkol kay Mabini at bawat buwan ay namimili ang kinatawan ng LIRA ng limang malilikhaing Diona na pagpipilian ng pinakamahusay na likha at bibigyan ng karampatang premyo at pagkilala.

Noong nakaraang taon ay lumahok na rin sa patimpalak na ito patungkol naman kay Andres Bonifacio at sa taong ito ay muli akong sumubok. Ito ang lahat ng aking ipinadalang Diona para sa paligsahang ito.

PAKPAK NG KALAYAAN

Ikinahon ang paa

Utak ang pinagana

Lumipad ang pag-asa

BATAS

Hindi man makatayo

Lahat sumasaludo

Kahit kanlang pinuno

DEKALOGO

Diyos ang syang inuna

Bayan ang ikalawa

Sarili’y napalaya

BAGSIK NG KALATAS

lakas ay nasa utak

batas ay naitatak 

pangahas ay nasindak 

TUNAY NA PANGULO

Tanungan ng Supremo

Konseho ni Emilio

Pawang naging pangulo!

KATAAS-TAASANG KATUNGKULAN SA KATIPUNAN

Guro ng katitikan

Abogado’t tanggulan

Utak ng Himagsikan

KATALINUHAN ANG NAGHARI

Laurel kanyang korona

kawal niya’y nahasa

kampon nya’y nagkaisa

WALANG KATULAD, SAAN MAN MAPADPAD

Mula papel na luma

Inilipat sa barya

Halaga'y naiiba

ALAS

Diskarte nya'y pinili

Pinangatog ang hari

Inalipi'y bumawi

DIREKTOR NG KATIPUNAN

Nang puso'y inasinta

Isip ang pinagana

Nitong sikretong bala

AMA NG MGA TUNTUNIN

Dekalogo’y nilikha

Konstitusyo’y pinasa

Batas nya’y kinilala

DAKILANG ENERHIYA

Siya’y may kapansanan

Ngunit sa kapantasan

Lumiyab katapangan

SINTENSYADOR

paa ma’y naitali

kapingkia’y nabigti

sa sundang nyang matindi

MANANAYAW

Naglindi sa tugtugin

Tigib sa sasayawin

Bayan ang iindakin

BOMBILYA NG BAYAN

Di na nga makalakad

Pinilit makaladkad

Husa’y nya’y tamong palad

GANTIMPALA NG HIMAGSIKAN

Pinagbakasyon sa Guam

Pinangko siyang paham

Lupa pa ri’y inasam

TAGUMPAY NG PARALITIKO

katas ng kapahaman

pamanang iniwanan

bayang nagkapangalan

Siya ang nagtaguri

kakainggitang lahi

landas na natatangi

BISYON NG PARALITIKO

haraya nya’y nagwika 

sa kanlang naipunla

lupa’y mananagana

LAKAS NI APO

Di na nga makalad

Nakuha pang magbuhat

Gamit ang kanyang utak

SANDATA NG BAYAN

Laman sa paa'y hungkag

Utak nama'y di basag

Katauha'y kalasag

Dikta ng Haraya

Tubig kanyang nilakad

Panginorin ay nilipad

Bago magtamong palad

TANONG NG KALABAN

Sya ba’y paralitiko?

Ba’t hagibis ang takbo?

Ni hindi maipangko!

GABAY NG BAYAN

lumpo man na tinuran

saklay di kinaylangan

tanglaw pa syang sinundan

TUMINDIG NA LAMAN

Paa man ay lumagpak

Isip  ay kumakapak

Sa paggapi ng tugak

NEGOSYANTENG MANLULUPIG

pinuhunan ang isip

lahat ay nakikabig

nang tubo ay nakamit

AMBASADOR NG KATIWAYASAN

batas sa ating bansa

si Apo ang lumikha

nang baya’y mapayapa

SALAMAT APO

tuindig bayang ito

sa husay niring lumpo

na ang ngalan ay Apo

NAGTAYO NG BANDILA

Paa ma'y nabaldado

Hindi hungkag ang ulo

Tindig sa pagbabago

KATAS NG BUAK

tindig ma'y tila bubot

halimuyak nasambot

layak sa namimingot

KAPANSANAN NG BAYAN

napilay kanyang paa

nabingi silang siga

di nabulag sa laya

PANAHON
Nuno'y nag-isip noon
Anak malaya ngayon
Bukas apo'y susulong!

BAHAGI NG PANANALITA

Mabini ang PANGALAN

PANG-URI'y kapahaman

PANDIWA ay lumaban

PORMULA NI APO

nabawasan ang tikas

dinagdag nama'y lakas

produkto'y pag-aaklas

Sa pagkakataong ito, pinalad ako sa buwan ng Mayo at napili ang aking likhang Diona. Walang pagsidlan ang aking nadama at pakiwari ko'y nagwagi na ako sa buong patimpalak. Kaya't salamat sa lahat ng pamunuan ng LIRA sa pambihirang pagkaataon na ito.

Ang aking nagwaging entri sa buwan ng Mayo.

Premyong aklat :)

PALIHAN

Sa mga nakalipas na araw ay nakararanas na tayo ng panaka-nakang pag-iyak ng langit, hudyat na nalalapit na ang tag-ulan at nabibilang na ang nalalabing araw ng ating pagbabakasyon. Sa pagtatapos ng buwang ito ay PASUKAN NA NAMAN SA ESKWELA at sadyang hindi na ito mapipigilan.

Dalawang linggo bago ang pasukan ay naging abala na ang mga guro sa paghahanda ng pagbubukas ng taong-panuruan na ito. Nagsimula ang Brigada Eskwela habang ang ilang mga guro ay dumalo sa iba't ibang palihan para sa pagsasanay ng bagong kurikulum lalo na sa ikatlong taon nito sa Gra 3 at 9.

Ang palihan ay ang malakihang talakakayan sa isang paksa o higit na sanay na tawaging seminar. Bagamat bitin pa ako sa bakasyon ay kinailangan kong magpaalam na sa paglalakwatsa dahil tawag ng tungkulin ang aking kinaharap. Nangangahulugan din ito ng pagiging abala sa araw-araw at mababawasang muli ang aking oras kapiling ang aking pamilya. Higit sa panahong ito na sa ako'y magbabyahe araw-araw, aalis akong tulog ang aking kambal at babalik sa ganoong kalagayan.

Sa isang linggong palihan na aking dinaluhan ay kinailangan naming manatili sa BSP Hotel, sabi nga ng mga nag-organisa maraming gawaing inihanda at kadalasang matatapos ito ng gabing-gabi na kaya mas mabuting manatili sa naturang tulugan. Isa pa libre naman dahil sinagot ito ng gobyerno kaya sulitin na...

Maganda at naging makabuluhan ang mga paksang tinalakay bagamat hindi na bago sa aking pandinig ay nadagdagan aking kaalaman lalo na sa usapin ng kurikulum sa Senior High School Program. Nakatutuwa ang mga talakayan dahil napakarami naming gawain. Nakakilala ng mga bagong kaibigan mula sa iba't ibang paaralan at nakapagpabahagi ng kaalaman sa mga nakasama ko ng limang araw.

Ang pinakamagandang karanasan ko sa palihang ito ay ang mapili bilang isa sa magpapakitang turo bagamat muntikan ng hindi ito matuloy. Nakatataba ng puso ng ako ang itinuturo nila na maging kinatawan ng mga guro sa Maynila ngunit noong sinasabi na nila na ako ang kanilang napili ay mayroong isang guro na nagpresinta ng sarili na siya di umano ang magde-demo. Nagulat ang lahat at napatahimik na lamang kami lalo na noong sinabi niya ang dahilan kung bakit gusto niyang magpakitang turo. Dahil sa siya ay nagkusa at bilang respeto na rin at mas matagal na siya sa serbisyo ay nagpaubaya ako. Nagkataon na kinakailangan na apat ang magpapakitang turo at naibigay ang dalawang slot sa aming dibisyon kaya napasama pa rin ako :)

Aminado ako na hinahangad ko ang pagkakataong iyon kaya ipinagdasal ko ito at ipinagkaloob ng Panginoon. Hindi naman mahirap sa akin ang pagpapakitang turo bukod sa malakas talaga ang aking loob ay may kakayahan naman akong isagawa ito lalo na ang aking mga naging mag-aaral ay mga guro rin sa Filipino. Sa itinakdang araw ay naging matagumpay ako at nagpapasalamat ako sa feedback na ibigay ng aking kritiko at kapwa ko mga guro kaya umuwi akong tuwang-tuwa hanggang sa ibalita ko ito sa aking pamilya.

Matapos ang matagumpay na palihan noong nakaraang linggo ay muli kaming dumalo sa tatlong araw na Pantag-init na Pasanayan sa Filipino. Nakakapagod man at di tulad noong nakaraang linggo na siksik sa kaalaman at walang gastos ay kailangan naming pagtyagaang dumalo hehehehe. Kumpara noong nakaraang linggo masyadong magulo ito at napakainit pa kaya wala sa pokus ang mga guro. 

Kapansin-pansin din ang pulitika sa palihan na ito. Ang mga kapit sa patalim para makuha ang kanilang hangad na promsyon ayun paulit-ulit mong makikita sa harap kahit na ayaw na silang pakinggan ng mga guro. Nakadismaya lamang kasi lantaran ang pamumulitika. Ipinamumukha ng ilan na kung gusto ninyong marating ito kailangan ninyo ako at nangangahulugan ito na magsunod-sunoran sa kanila.Muli kong nakita ang kasabihan sa public "It's not what you know, it's who'm you know." Pero naniniwala pa rin ako na kaya naming iangat ang aming sarili na di nakadenpe sa iba. Kung ayaw kang bigyan ng pagkakataon ay ikaw na mismo ang gumawa ng paraan para sa sarili mong landas na tinatahak. Wala ka pang utang na loob.

Sa pangkalahatan, maliban sa kaalamang inihahatid ng palihan ay higit na karanasan ang makasalamuha sa mga kapwa mo guro sa iba't ibang paaralan na nagiging kaibigan at naghahatid ito ng kasabikan ng muli ninyong pagkikita-kita para sa isa na namang makabuluhang gawain kapiling ang isa't isa.

HANGGANG SA MULING PALIHAN!

Bayan ng Maharlika

KAHARIAN NG TUNDUN

Bandila ng Kaharian ng Tundun

Kinikilala na isa sa pinakamatandang  pook sa Maynila. Isa sa mga kaharian sa Pilipinas at pinakamatatag na Imperyo sa Luzon. Pinagmulan ng mahuhusay at matatapang na mga maharlikang Pilipino na huling napabagsak ng mga Kastilang sumakop sa ating bansa.

Maringal ang pamumuhay ng mga naninirahan sa pook na ito na nakikipagkalakan sa mga karatig na bansa tulad ng Malay, Borneo at Tsina. Kinalaunan maliban sa pakikipagkalakan ay napamahal din ang mga ito sa mga mamamayan ng Tundun kung kaya’t ang ilan sa kanila ay nakaisang dibdib ng ilang pinuno nito. Kaya’t hindi nakapagtataka na ang mga naninirahan sa kahariang ito ay multikultural na pinaghalo-halong lahi ng ating mga ninuno at dayuhang napadpad sa kaharian.

Kakabit ng mga pangalan ng namuno sa imperyong iyo ang “LAKAN” o  “RAJAH” na nangangahulugang pinuno o hari at “DAYANG” para sa mga reyna. Sa isang Platong Tanso na itinuturing na pinakamatandang dokumento sa Pilipinas naitala ang kapatawarang ibinigay ng Hari ng Tundun kina Dayang Angkatan at Namwaran sa kanilang pagkakautang ng 926.4 na gramo ng ginto.

Platong Tanso na Pinakamatandang Dokumento sa Pilipinas

Sa makulay at marangya nitong kasaysayan tila naglahong parang bula ang aystetiko nitong taglay at kabaligtaran ang paglalarawan nito sa kasalukuyan…

Ang marangyang kaharian sa kasalukuyan ay kinikilalang isa sa pinakamahirap na lugar sa ating bayan.

Ang kalakakan ay masisilayan ngunit ang dayuhan ang siyang namumuhunan at alipin ang mamamayan.

Wala na ang kaharian bagkus naglalakihang gusali ang masisilayan.

Kung noo’y pinapatawad ang nagkakautang ngayo’y halos lahat ay mayroong pagkakautang na hindi mabayaran na kadalasa’y nauuwi sa paggawa ng kapahamakan.

Katawagang LAKAN at RAJAH pangalan na lamang ng paaralan o kalsada sapagkat ang higit na kilala ay si Ayong Salonga na hari ng masa.

Hiling ko sa Maykapal kung ako’y mapagbibigyan, hanapin ang pamilya na nagkautang at singilin ang halaga ng ginto na makatutulong sa aking kababayan. Ngunit ako’y anak sa kasalukuyang panahon na walang karapatan na baliin ang utos ng ninunong mapag-unawa sa kapwa. Sana tulad nila ang mga nakaupo sa luklukang ipinagkaloob sa kanila ng madla.

Kung mayroong natitirang pamana ng nakaraan ay ang taglay na katapangan ng mga mamamayan na likas sa mga taong nananahan sa lugar. Katapangan na hindi lamang sa pakikipaglaban ngunit maging sa pakikibaka sa buhay. Sa kabila ng hirap ng nararanasan ay hindi kailanman sumusuko sa mga hamong kinakaharap araw-araw.

Nawala man materyal na kamayanan ng aming kaharian ay maipagmamalaki pa rin na kami’y mga anak

ng ninuno naming matatapang! 

BEST SUMMER EVENT!

         Habang patuloy na namamasyal ang mga kakilala ko sa iba't ibang panig ng mundo, ako naman ay abalang naglakbay sa loob ng 18 araw upang pumasok sa eskwela...

SUMMER CLASS

         Ang ibig sabihin sakin nito noon MGA BAGSAK NA ESTUDYANTE NA IMBES NA MAGBAKASYON EXTENDED ANG PAG-AARAL. Ngayon napatunayan ko na wala itong katotohan dahil ito ang ektrang panahon na maaring ilaan upang mahabol ang mga dapat pang makuha na mga asignatura upang makuha ang target na pagtatapos. ARAW-ARAW ang klase kaya nakakapagod at nakaka-stress sa mga assignments, reports at deadlines!

            

      Swerte na ang dalawang oras para makarating ako ng NTC, kapag nakaalis ako ng maaga sigurado di ako male-late pero alam mo na bilang lang ang araw na hindi ako nahuli sa klase. Pasalamat na lang ako sa ilang mababait kong kaklase na pinapasok pa rin ako at pinagpapa-attendance kahit pagdating ko mga 15 minutes eh dismissed na hahahahahhahaha :D

    Iyan ang isa sa di ko makakalimutan ang maging LATE COMER at super obvious talaga na tipong nasa likod pa ang Prof. nung minsang nagmamadali ako tapos pag-upo ko uwian na hahaha! Yung dalawang examination nga namin late ako buti na lang nasagutan ko lahat ng tanong kahit na pagod na pagod ako. Sa unang subject lang naman ako ganyan at hindi ko ipinagmamalaki ang gawi kong iyan kasi hindi ko talaga ugaling mahuli ng higit sa 1 oras. Pero sa totoo lang, mas na-enjoy ko talaga ang huling dalawang subject ko.

OBRA MAESTRA

                 Kaisa-isang major subject na nakuha ko, madami kami rito at maraming mga bago. Kasama ko sina Gilmore at Eden kaya masaya ako. May mga nakilala akong mga bagong kaibigan tulad nila Kathy, Pedro at Honesto, may mga kakilala rin na mula sa Dibisyon ng Manila kaso isa lang sa kanila ang kaibigan ko si Ma'am Gema. 

                Pakiramdam ko sa klaseng ito, takot sila sa akin dahil sa aura ko hahahaha. Ilang na ilang sila na makipag-usap sa akin lalo na noong nagsimula akong magbahagi sa aming talakayan. Hindi naman sa pagmamayabang sadyang kaabang-abang ang aking sasabihin. Madalas nakikinig lamang ako at kausap ang aking mga katabi pero kapag may narinig ako na kailangan ng paglilinaw saka ako nagtataas ng kamay upang magbahagi. May pagkakataon pa nga na may isa akong kamag-aral na ipinilit ang gusto niya pero syempre hindi dapat ipilit ang maling ituturo sa mga bata. Defense mechanism niya yung sinabi niya kasi napahiya kasi siya sa sinabi niyang impormasyo na tinutulan ng lahat.

           Isa sa di ko malilimutan sa klaseng ito bukod sa may trono kami na alam naming gusto nilang makuha (upuang nakatapat sa ceiling fan hahaha) ay lagi naming napapangiti at napapahalakhak si Dr. Catacataca. Ang propesor namin na mahigit 80 taong gulang na pero aktibo pa rin sa pagtuturo. Natutuwa rin siya sa amin at wala di umano siyang kapagod-pagod dahil sadyang mahuhusay kami at mababait kaya minsan ay biglang naglabas siya ng 2K at nagpa-ice cream.

          Hindi ko malilimutan ang mga kwento ni Sir kaya naman sa huling araw ay sadyang pinasaya namin siya. Damang-dama namin ang kanyang kaligayahan noong araw na iyon. Hinding-hindi ko malilimutan ang ilang bahagi ng kanyang pahayag sa klase at ito ang edited version na winika ng aming propesor:

"Sa pagsapit ng dapit-hapon, makikipagbiruan ako sa mga bituin at buwan 

 hanggang sa masilayan ko ang pagbubukang liwayway." 
-Dr.Pamfilo Catacataca

Ang inialay kong tula para sa aming Ama, nabuo ko mula sa byahe hanggang sa bago ang aming klase sa Obra.

PAPAYA CLASS
           

             Ito naman ang klase na kahit na last period ay hindi ko kinatamarang pasukan sa dulot nitong saya at marami talaga kaming natutuhan kay Dr. Fontinoza. Naging dahilan ko rin ang signaturang ito upang di na tumuloy sa seminar sa Baguio pakiwari ko kasi mas marami akong matutuhan sa aming guro kaysa sa magbayad at maglakbay sa Baguio.

           
          First day pa lang naglakbay na kami sa iba't ibang panig ng Pilipinas. Araw-araw madami kaming natutuhan, sadyang mahuhusay at mababait ang aking mga kamag-aral na naging mga bagong kaibigan. 

Higit sa lahat lalo kong naunawaan ang kalakaran sa pampublikong paaralan at kung ano dapat gawin sa iba't ibang pagkakataon. Hinding-hindi namin malilimutan syempre ang #PAPAYA ni Dr. Pontinoza hahahaha. Sabi niya at proven for how many times, gamot di umano ito sa luslos. Ito ang paraan kung papaao:

       1. Hugasan linasan ang papaya.

       2. Hiwain ang papaya sa gitna at linisan muli.

       3. Painitin sa kalan bago ilagay sa inyong ari.

Trivia pa uli: laging may papaya sa pagkain ng mga pari at madre required sa meal nila, pampaalis libog daw kasi hehehehe.

        May natitira pang araw para magrelaks pagkatapos ng nakakapagod na pagpasok araw-araw at halos walang tulog para matapos ang mga dapat na ipasa. Kumpara sa regular semester, mas na-enjoy ko ang Summer Class kasi talagang magkakakilanlan kayo ng mga kaklase mo sa araw-araw ninyong pagkikita. Noon kasi natapos ang semestre ni hindi ko man lang nakilala ang mg kaklase ko ngayon kahit di tanda ang pangalan merong UGNAYAN. Nakakatuwa talaga...

Ang bilis... 18days is over! 

Koreo

POST OFFICE 

Kanina dumaan ako sa Lawton binalak kong magpadala ng koreo at sa totoo lang hindi ko pa talaga naiaapak ang mga paa ko sa lugar na ito na lagi ko namang dinadaanan. Noon pa man gandang-ganda ako sa lugar na iyan lalo na kapag gabi kaso dahil hindi naman talaga iyan ang dapat kong puntahan ay tinitingnan ko na lamang ito sa abot ng aking tanaw. 

Tumatakbo pa nga ako papunta sa gusali at kung saan-saan ako nagsuot bago pa makita ang tamang daan. Naglakad-lakad muna ako para basahin ang mga nakasulat sa mga bintana at naghahanap din ako ng malaking karatula kung papaano magpadala ng sulat. Tanghaliang tapat kaya kakaunti lamang ang bukas nabintana . 

(Ang loob ng Post Office)

Sa loob inaabot ako ng ilang minuto, pinapunta ako sa Window 21 at kinuha ang sobre ko tapos tinimbang. Umuwi akong bigo sa aking adhika. Nakalimutan ko na kasi kung saang bahagi ng sobre ilalagay yung pangalan at tirahan ng taong pagdadalhan/nagpadala kaya mali ang aking nagawa. Sunod nito, tinanong ako kung registered ba o hindi, tagal ko bago makasagot kaya tinanong ko pa ang pagkakaiba ng dalawa. Tinanong ko rin kung gaano katagal bago matatanggap ang aking sulat sabi ng kausap ko mga dalawang linggo siguro at tsaka hindi naman daw siya ang kartero (NGAYON KO LANG NAISIP NAGPAPATAWA SIGURO SI MANANG pero dahil nalilito ako walang dating sa akin). Binawi ko na lamang ang sobre at napagpasyahan kong hindi na ituloy ang pagpapadala ng koreo.

Napagtanto ko, magandang imungkahi na magkaroon ng lakbay-aral ang mga mag-aaral sa lugar na ito. Iparanas sa kanila hindi lamang ang pagsulat ng personal na liham kundi maging ang hakbang ng pagpapadala ng sulat. Masarap kaya sa pakiramdam yung ikaw mismo ang naglalagay ng selyo sa sobra tapos ihuhulog mo sa malaking "Mail Box." Nag-aaral  pa ako sa FEU noong magawa ko ito. 

Maliban pa sa nabanggit, may ibang atraksyon ding makikita sa loob nito tulad ng kanilang arkitektura at museo, Maging ang ilang katawagan na ginagamit ay kinakailangan nilang malaman tulad ng kartero na tagahatid ng sulat. Sa kabilang banda, may katagalan pa rin talaga ang pagpapadala ng sulat sa ating bansa kaya mas marami ng mga Pilipino lalo na ang mga kabataan ang hindi na gumagamit nito o HINDI PA NARARANASANG gumamit nito...

Nawa'y maisipan ito ng mga paaralan <Y>

(Ang ilan sa makikita sa Post Office)

Hanggang gabi ay marami pang mga tao na naglalagi sa lugar dahil na rin sa fountain na makikita sa harap ng gusali at sadyang maliwanag ang lugar na ito lalo pa kung magpapasko.

KAWANGIS NG AKING UGAT

BULAKAN 

ni Wilma E. Hermogenes

4/21/2014

Bulaklak na makulay ay nanghahalina

Bulak na mapuputi dito’y masagana

Burak sa kapaligiran ay makikita

Bayan ng Bulakan kakabit  na salita

Mga lungsod ay mayrong  dalawang dosena

Bayan ng Malolos ang siyang kabisera

Hindi kaluyaan sa Kalakhang Maynila

Kanugnog ang Nueva Ecija at Pampanga 

Tinaguriang bayan ng mga makata.

Ang Ama ng Panulaan dito nagmula

Maging ang mga dakilang propagandista

Sa panulat napalaya ang ating bansa

Bayang bihasa sa pinagbatayang wika

Taal  na Tagalog maririnig sa twina

Salitang hitik at napakagandang musika

Namumutawi sa bibig ng matatanda

Sa kasaysayan marami ang naitala 

Dito unang winagawayway ang bandila

Naisulat unang kontisyonsyon sa Asya

Napasakamay ang hangad na demokrasya

Nagkalat mga simbahang makaluma

Itinindig noong panahon ng Kastila

 Hindi matatawaran aystetikong dala

Kahit lumipas na ang maraming dekada

Maging sa mga produkto ay mariwasa

Inaaning palay at iba’t ibang bunga

Baboy, manok at baka na kanlang alaga

Naibabahagi sa mababang halaga

Sa bayang ito’y Angat ang isa sa bida

Isang malaking dam ang rumaragasa

Pinag-iimbakan ng tubig sating bansa

Dumadaloy ang suplay sa bandang Hilaga

Sa kasalukuya’y  higit na nakilala 

Malalaking paliguan na kakaiba

Samo’t saring mga Resort ang naglipana

Dagat sa probinsya’y  nalalapit sa madla

Kumukupkop din ng mga pagala-gala

Nagtatayo ng bahay sa kanilang lupa

Upang ang mga bisita’y maging kaisa

Sa pabahay na abot-kaya ang halaga!

Hindi maitatangging mayroong nag-iba

May  mga nalimot nagiba at nawala

Ngunit mananatili pagtatamong-pala

Nitong bayan na sadyang napakahalaga!