AMBAG SA PAGDIRIWANG NG BUWAN NG WIKA

             Ang pagdiriwang ng Buwan ng Wika sa taong ito ay isang puspusang pakikipaglalaban hindi lamang ng mga guro at tapagataguyod ng ating pambansang wika kundi maging ng lahat ng Pilipino. Higit na nakabubuti kung ang lahat ay makikisangkot sa panawagang aming ipinaglalaban dahil bahagi ito ng ating pagkakakilanlan at ito ay isang pambansang kamalayan. Minabuti ng inyong lingkod na gumawa ng isang pagtatalo patungkol sa usaping ito sa anyo ng Batutian na itatampok sa programa ng aming kolehiyo sa darating na Biyernes.

           Ang Batutian ay isang anyo ng panitikang pagtatalo na ang pangunahing inspirasyon ay ang Makata ng Pag-ibig na si Jose Corazon De Jesus na nakilala sa sagisag panulat na Huseng Batute ng siya ring pinaghanguan ng pangalan nito. Isa itong pagtatalo na layuning ilahad at pangatwiranan ang isang napapanahong paksa sa pamamagitan ng pakikipag-asaran at pagyayabangan na sa huli'y nauuwi sa pagkakasunduan at uruyan o awitan.

           Ito ang gagamiting piyesa na mga magsisiganap sa Batutian:

Piyesa para sa Batutian

Paksa: Artikulo XIV,Seksyon 6 laban sa CHED Memo No.20

Klasismong Pananaw sa Kalagayan ng Asignaturang Filipino sa Antas Tersarya (lalabindalawahing pantig)

Pamagat:

Tunggalian ng mga kalatas, alin ang dapat na umatras: Artikulo ng Saligang batas  o Memorandum ng Ahensyang Magpapatupad?

ni Wilma E. Hermogenes

(Pagpapatugtog ng awitin habang pumapasok ang Lakandiwa at mga magtatalo)

Lakambini:

                Magandang hapon giliw kong kabababayan

                Bigyan akong masigabong palakpakan! (Huminto at ngumiti sa manonood)

                Muling tumatayo sa inyong harapan

                Itong Lakan na wagas ang kagandahan

                Upang pamunuan ang balitaktakan

               

                Ngunit bago ko ito pasinayanan

                Marapat na kayo’y paalalahanan

                Baka magpadala sa nararamdaman

                At bigla mo akong kunin sa tanghalan    

                Upang maiuwi sa inyong tahanan

                Ang magtatalo’y kapwa pinasakitan

                Inisip na sila ay magugustuhan

                Mantakin mo ang kanilang kahambugan

                Maging hangin ginapi sa kayabangan      

                Kaya’t magsikapit sa inyong upuan!

               

                Hindi naman hangal ang mapapakinggan 

                Marami rin sa kanlang matututuhan

                Kailangan nila na pangatwiranan

                Mainit na isyu sa kasalukuyan

                Upang lahat tayo ay maliwanagan!

                Ang wika na ating pagkakakilanlan

                Itinakdang ituro sa paaralan

                Sa lahat ng antas ay matutunghayan

                Upang ito ay patuloy na malinang

                Intelektwalisasyo’y ating makamtan .

                Ngayon ay nanganganib ang kalagayan

                Sa kolehiyo ito’y pinapalisan

                CHED ay naglabas ng isang kautusan

`               Memo 20 Filipino’y iiklian

                Hanggang hayskul na lang mapag-aaralan.

                Ito ay isang pambansang talakayan

                Nararapat natin itong kasangkutan

                Suriin kung ano ang may kabisaan

                Ang Saligang Batas na pinasinayan

                o Memorandum na isang kautusan?

                Ito na ang mga makata ng bayan

                Pagpapakilala’y silang naatasan

                Tiyak na dadalhin sariling bangkuan

                Sila’y pansamantalang magbabangayan

                Kakalimutan munang magkaibigan!

(Pagpapatugtog ng Pinoy Ako Intro, instrumental)

Percival:

                Itong pagngiti ang una kong sandata

                Nang mapabatid ideyang mahalaga

                Tiyak kong gigisingin inyong haraya

                Habang ibinubulalas itong paksa

                Tuon sa akin ay hindi mawawala 

                Percival ang pangalan nitong makata

                Sa bayan ng Bulacan ako nagmula

                Sa  Caloocan, papakadalubhasa

                Sa bansa’y magiging sikat na artista

                Huwarang guro sa lahat ng eksena

                Tungkulin ko ngayo’y sadyang naiiba

                Ipagtatanggol batas ng itinakda

                Itaguyod, linangin wikang pambansa

                Ang Filipino bilang asignatura

                Nararapat ituro hanggang tersarya!

(Pagpapatugtog ng Dooobedooodoo/Boom Panes)

Bryan:

                Higit sa pagngiti ang aking pambungad

                Upang tuon ng madla’y sakin ilagak

                Tingnan mo at lahat pa ay napaindak

                Wala pa naman akong isinasaad

                Hanggang sa huli kayo ay magagalak !

                Kabataang punong-puno ng pangarap

                Sa sarili’y pinangakong magsisikap

                Diploma sa kamay ko’y mailalapat

                Maiaahon ang pamilya sa hirap

                Bryan, katuwang ng bayan sa pag-unlad!

               

                Upang maisakatuparan ang hangad

                Kalidad ng pagkatuto ay iangat

                Sa isang kautusan ay inilahad

                Filipino’y hindi naman winawasak

                Ililipat lamang kung san nararapat!

Percival:

                Pagsulong ng baya’y wala sayong palad

                Kahangalan kautusang inilahad

                Na sa iyong pananaw ay nararapat

                Wika nga ay hindi ninyo winawasak        

                Ngunit ito nama’y inyong niyuyurak!

               

                Mahiya ka sa kulay ng iyong balat

                Buhay mo ay hindi pa man umaangat

                Iyong pagmamarunong ay walang puknat

                ‘Di ka henyo upang ika’y  makisabat

                Huwag magpanggap, hindi ka naman sikat!

Bryan:

                Kaibigan ikaw ay maghinay-hinay

                Baka puso’y bumigay, ika’y mahimlay

                Winika’y pakinggan bago ka mangisay

                Napakarami ng iyong sinalaysay               

                Ito naman ay walang kabuhay-buhay

                Balat natin diba’t iisa ang kulay

                Ngunit utak mo ay sinliit ng palay

                Sa pag-unawa ikaw ay sumasablay

                Wasak at yurak ay magkaibang tunay

                Di ako sikat, san naman iyong husay?

Lakambini:

                Pasintabi bago pa magkapikunan             

                Mukhang kayo ay may pinaghuhugutan

                Huwag muna ninyo akong pag-agawan

                Ang paksa ang dapat na pangatwiranan

                Ito’y pagtatalo, walang personalan!

                Nasimulan na ninyong magkayurakan

                Nasambit pangunahin ninyong dahilan

                Ipagpatuloy na ang inyong huntangan

                Saligang batas o isang kautusan

                Alin ang  higit na pakikinabangan? 

Percival:

                Marapat muna na ika’y maturuan

                Nang sa gayon ikaw ay maliwanagan 

                Huwag mag-alala walang kabayaran

                Sapat nang makita kang mahimasmasan

                Kaya’t buong husay mo akong pakinggan!

                Artikulo labing-apat , Seksyon anim

                Filipino ang wika na itinanim 

                Ugat nito’y  sadyang walang kasinlalim  

                Hanggat hindi napapalitan ang talim

                Ihasik optimistiko nitong lagim

               

                Ikaw ngayon ay nasa antas tersarya  

                Ika’y tumingin sa aking mga mata

                Buong puso mong sagutin ang kataga

                ‘Di mo ba kaylangan sayong pagtatasa

                Ang paggamit ng ating pambansang wika?

Bryan:

                Tila ako’y iyong pinaparatangan

                Na mulala sa wika na kinagisnan 

                Batid ko ang lahat ng iyong tinuran

                Wala akong dapat na sayo’y bayaran

                Di ako natinag saking katayuan

                Ang aking tugon sa tanong mong nabinbin

                Taas noo  ko pa itong sasagutin

                Wika’y hindi maiiwasang gamitin

                Mas madaling magbulalas ng damdamin

                Kung wikang Filipino ang pairalin

                Ang memorandum na aming inihain 

                Wika ay di intensyong balewalain

                Ililipat sa hayskul upang linangin

                Sa tersyarya ito ay pagyayamanin

                Wikang panturo sa maraming aralin

Percival:

                Damang-dama ko na ang aking tagumpay

                Ikaw talaga’y kaibigan kong tunay           

                Ikaw na mismo ang siyang nagpatibay

                Filipino ay hindi dapat mahimlay

                Sa kolehiyo tuloy ang pagpupugay

                Itong si James na dati kong kaalitan

                Sa tuwing siya ay aking pakikinggan  

                Mantakin mong ilong ko’y laging duguan

                Ngayon kami ay nagkakaintindihan

                Wika ay kanya ng napahalagahan

                Gamit ng wika noo’y sadyang praktikal

                Sa kolehiyo nya nabigyang parangal

                Natutuhan niya taglay nitong dangal

                Hiling nya ngayon sa tulad ninyong hangal

                Filipino gawing wikang propesyonal

Bryan:

                Paalala katoto kong nahihibang

                Ika’y kalahok at hindi inampalan

                Upang ariin ang aking karangalan

                Mamaya pupulutin ka sa kangkungan

                Tangay pa ang marilag na kasintahan 

                Baka si Pepe ay iyo pang banggitin

                at palasak na tinuran ay sambitin

                Sapagkat maging siya kung tutuusin

                Sasang-ayon sa aming mga hangarin

                Maninindigan siya sa panig namin!

                Sa pagtatamo niya ng karungan

                Kahit pa sa kanyang mga katitikan

                Ginamit ba niya ang wikang kinagisnan?

                Syang kumakatawan sa kabayanihan

                Sa ibang wika natamong kahenyohan !

Percival:

                Di ka lang hangal, isa pang lapastangan

                Maging si Pepe’y  iyong pinaratangan

Bryan:

                Ang winika ko’y pawang katotohanan

                Pagtitibayin ito ng kasaysayan

Percival:

                Wala naman tayong dapat pagbangayan

                Pagkat ako nama’y sinasang-ayunan

Bryan:

                Ikaw nama’y wala sa iyong higaan 

                Baka sa panaginip iyang tiruran!

Percival:

                Susupilin na ang masama mong asal

                Ibasura ang kautusang niluwal  

                Tanungin mo maging di nakapag-aral

                Saligang batas ang dapat na umiral!

Bryan:

                Batas ay hindi ko kayang talikuran

                May kaakibat itong kaparusahan

                Bawat ahensya’y mayron ding karapatan

                Bumuo ng atas sating kabutihan 

               

Percival:

                Kabutihan bang ibaba itong wika

                Ipagpalagay na di pandalubhasa?

Bryan:

                Uulitin ko ito’y hindi nilagas

                Lilipat  lamang sa ikalawang antas

Percival:

                Filipino’y ituro hanggang tersarya

                Susi sa pag-unlad at pagkakaisa

Bryan:

                Globalisasyo’y paano matutugunan

                Huwag ng pairalin ang kadramahan

Percival:

                Wika’y ipakilala ng maging global

                Hanggang Filipino’y maging unibersal

Bryan:

                Kaisa mo ako sa naturang pangarap

                Ngunit harapin muna ang reyalidad

               

Lakambini:

                Tigilan na ang mainit na huntangan

                Sapagkat ako ang syang nahihirapan

                Luha’y tumulo habang pinakikinggan

                Ang wika na ating pagkakakilanlan

                Ito ay kapwa pinapahalagahan 

                Magkaiba lamang sa kadahilanan

                Sa pagtaguyod iba-ibang paraan

                Tayong lahat ang syang magiging talunan

                Kung wika’y di magamit sa paaralan        

                Hiling ko sana’y huwag malimitahan

                Sa puntong ito dapat kong pagsisihan

                Kayo ay pinagsarhan ko ng pintuan 

                Gayong hanap sa kasuyo’y makabayan

                Halina kayo’y maglapit, magkamayan

                ‘di matatawaran inyong kahusayan  

               

                Kung sino man ang nagwagi at talunan

                Ang pagpapasya’y nasa kamay ng bayan

                Percival… sa batas ay naninindigan 

                Byan… memorandum ay may kabutihan

                Bigyan silang masigabong palakpakan

                Filipino’y wika ng pagkakaisa

                Payayabungin natin ng sama-sama 

                Katulong nang iba pang wika sa bansa

                Bago ipinid ang masayang programa

                Makisaliw sa uruyang inihanda.

Pag-awit ng “Ako’y Isang Pinoy”

LAKAS NG TAMA SA BYAHENG PANULAT

 Pambihirang pagkakataon na magsama-sama ang mga batikang manunulat na ito kaya hindi ko talaga pinaglagpas ang araw na ito! Ngunit sa totoo lang hindi na sana ako pupunta pero ng malaman kong darating si Lualhati Bautista hindi na ako nag-alinlangan.

Ano ngayon kung lumiban ako? Atleast sa dami ng taong dumalo advantage ang pagiging guro ko dahil nakapasok ako kahit pa late ako at nakapwesto pa ako sa harap kahit na hindi ako nakaupo. Abot-tanaw at dumadaan sa harapan ko ang mga kabyahe ko….

Nakabyahe namin at lakas ng tama! Ricky Lee, Don Abay, Dr.Bienbenido Lumbera, Lualhati Bautista, Jun Cruz Reye, Eros Atalia, Lourd De Veyra, Manix

 

 

 Sa mga mag-aaral kong nagsasabi na patay na si Lualhati Bautista, ito ang litrato naming at itim na itim pa ang buhok niya at napakalakas pa niya. Nakakatuwang malaman na medyo komedyante rin itong seryosong manunulat na simple lang ang pagbanat pero sobrang nakatutuwa. Tulad halimbawa ng tinanong siya tungkol sa kanyang mga akda (di ko na matandaan ang eksaktong tanong basta tungkol sa kanyang mga isinulat) at ang sagot niya “Ang mga kwento ko ay wala lang.” Tawanan ang lahat dahil hindi iyon ang inasahang sagot sa kanya ngunit napakasinsero ng kanyang pahayag at makikita mo pa sa ekpresyon ng kanyang mukha na nakatatawa talaga ang naging pagtugon niya. Dagdag pa niya ang lakas niyang makatyamba, sumuli siya sa Palanca para sumubok at iyon nakatyamba, nakatyambang muli at nakaulit pa pero di na raw niya muling sinubukan baka di na raw makatyamba.

Ngunit sa daloy ng kwentuhan naibahagi niya ang pangunahing dahilan sa pagsulat niya ng una niyang akda. Sa kanyang Dekada 70, pagkukwento niya ay gusto niyang malaman ang puso ng mga babae dahil na rin sa nakikita niya sa kanyang ina at may malaki siyang pagtataka sa pagitan ng lalaki at babae. Tumatak sa aking isipan ang winika ng kanyang ina “Maliit pa ang anak mo kaya paa pa lang ang natatapakan sayo, hintayin mong lumaki iyan at puso mo na ang matatapakan.”

Pambihirang pagkakataon kasama si Lualhati Bautista

Maliban kay Ine (kung tawagin ng kanyang mga kaibigang manunulat) marami rin akong natutuhan sa iba pang mga nakaupong manunulat  lalo na kay G.Jun Cruz Reyes "Sabihin mo sa akin kung anong binabasa mo at sasabihin ko sayo kung anong dangal ng bayan mo." Payo niya kailangang maging boses tayo ng ating bayan at panitikan ang boses ng ating bayan. Sa pagsulat ng tula sinabi niyang “salita ang ang gamit sa tula ngunit ang tula ay hindi salita.” Makwela rin itong si G.Jun dahil ayon sa kanya ang original emo ay si Lualhati Bautista dahil noon pa man bigla-bigla na lamang itong umiiyak kapag may naiisip siyang isulat na malungkot o di kaya nama’y biglang tatawa kapag may naisip na nakakatawa.  Dagdag pa niya, ang pagsusulat karaniwang nagsisimula sa pagtanga, yun di umano ang simula ng literary process at maraming sinasahuran at kumikita sa pagtanga at isa na ang mga manunulat.

Siyempre, pahuhuli bas i G.Eros Atalia na sadyang taas-noo ako sa kanya ngunit pasensya na po dahil sa mga oras na iyon prioridad kong malapitan si G.Bautista hehehe bagamat dala ko rin ang mga aklat niya na papipirmahan ko sana sa kanya. Pagbabahagi niya “Ang sinusulat ko ay ang aking mundo.”  Sa pagsulat mas maiging isaisip kung ano ang gusto mong sabihin bago paano mo ito sasabihin. Muntik ko ng makalimutan naroon din pala si Lourd De Veyra na makailang nanlait este nangulit kay BFF niyang si Eros Atalia na nagsilbing tagapagdaloy ng buong programa.

Maliban sa batikang manunulat na nabanggit ko sa itaas ay maraming naibahaging kalaman itong si Manix Abrera tungkol sa pagguhit sa komiks. Ayon pa sa kanya iba ang atake ng social media tulad ng FB sa print media dahil on the spot ang mga reaksyon at komento pero nakakatawa lang daw talaga kayat di na dapat pinapatulan. Dahilan din niya ito kung bakit 30 minuto lamang siyang naglalagi sa FB dahil ayaw niyang maadik sa pagbabad ditto tulad ng kinakagawian ng iba.

Isa rin sa di ko malilimutang natutuhan sa byaheng ito ay ang pahayag ni Ricky Lee, isang nobela lamang niya ang aking nabasa at nabigyan niya ako ng malaking inspirasyon sa huling pananalita niya. Sabi niya, “Ang kabobohan para sa akin ay isang gift.” Inaamin niya sa kanyang sarili na medyo may pagkatanga siya dahil sa lagi siyang nagkakamali sa pagbubukas ng kanyang sasakyan. Hindi na niya mabilang kung ilang ulit siyang nagbukas ng sasakyan ng hindi sa kanya at may pagkakataon pa ngang kinailangan niyang magpagabi sa mall para kaunti na lamang ang sasakyan na pagpipilian niya sa pagbubukas ng tama niyang kotse. May isang pangyayari pa siyang ibinahagi na bigla siyang sumkay sa isang bukas ng kotse na kung saan ang nagmamaneho ay isang dayuhang babae at pagkaraan ng ilang saglit ay sumakay ang asawa nitong lalaki at napagitnaan siya. Hindi niya kakilala ang mga ito ngunit nagpatuloy siya paglalakbay kasama ang mga taong ito at maging ang mga kasama niya ay hindi man lamang siya pinaalis. Pagkaraan ng ilang bloke ay nagpababa siya sa mga ito ng parang walang nangyari. Minsan din umano ay sumakay siya ng taxi pauwi sa kaniyang tahanan at pagdating sa bahay ay saka niya maaalala na may dala siyang kotse.Idiniin niya na “Hindi ako natatakot na gawin ang mga bagay na imposible at hindi ako natatakot na magbukas ng maling pinto at magkamali.” Huwag matakot sa pagbubukas ng pinto at huwag isipin kung ano ba ang nasa dulo nito.

Kaya’t sa mga nakabyahe ko sa gawaing ito, isabuhay ang tama ng kanilang mga salita. BUKSAN MO NA ANG IYONG PINTO!

Diona para kay APO

 Sa taong ito ay ipinagdiriwang ang ika-150 kaarawan ni Apolinario Mabini ang ating dakilang lumpo. Kaya naman isa sa pinakatampok na gawain sa LIRA ay ang paglikha ng Diona tungkol sa kabayanihan ng Utak ng Himagsikan.

Mula Pebrero hanggang Hunyo ay nagkaroon ng patimpalak ng pagsulat ng maiikling tula tungkol kay Mabini at bawat buwan ay namimili ang kinatawan ng LIRA ng limang malilikhaing Diona na pagpipilian ng pinakamahusay na likha at bibigyan ng karampatang premyo at pagkilala.

Noong nakaraang taon ay lumahok na rin sa patimpalak na ito patungkol naman kay Andres Bonifacio at sa taong ito ay muli akong sumubok. Ito ang lahat ng aking ipinadalang Diona para sa paligsahang ito.

PAKPAK NG KALAYAAN

Ikinahon ang paa

Utak ang pinagana

Lumipad ang pag-asa

BATAS

Hindi man makatayo

Lahat sumasaludo

Kahit kanlang pinuno

DEKALOGO

Diyos ang syang inuna

Bayan ang ikalawa

Sarili’y napalaya

BAGSIK NG KALATAS

lakas ay nasa utak

batas ay naitatak 

pangahas ay nasindak 

TUNAY NA PANGULO

Tanungan ng Supremo

Konseho ni Emilio

Pawang naging pangulo!

KATAAS-TAASANG KATUNGKULAN SA KATIPUNAN

Guro ng katitikan

Abogado’t tanggulan

Utak ng Himagsikan

KATALINUHAN ANG NAGHARI

Laurel kanyang korona

kawal niya’y nahasa

kampon nya’y nagkaisa

WALANG KATULAD, SAAN MAN MAPADPAD

Mula papel na luma

Inilipat sa barya

Halaga'y naiiba

ALAS

Diskarte nya'y pinili

Pinangatog ang hari

Inalipi'y bumawi

DIREKTOR NG KATIPUNAN

Nang puso'y inasinta

Isip ang pinagana

Nitong sikretong bala

AMA NG MGA TUNTUNIN

Dekalogo’y nilikha

Konstitusyo’y pinasa

Batas nya’y kinilala

DAKILANG ENERHIYA

Siya’y may kapansanan

Ngunit sa kapantasan

Lumiyab katapangan

SINTENSYADOR

paa ma’y naitali

kapingkia’y nabigti

sa sundang nyang matindi

MANANAYAW

Naglindi sa tugtugin

Tigib sa sasayawin

Bayan ang iindakin

BOMBILYA NG BAYAN

Di na nga makalakad

Pinilit makaladkad

Husa’y nya’y tamong palad

GANTIMPALA NG HIMAGSIKAN

Pinagbakasyon sa Guam

Pinangko siyang paham

Lupa pa ri’y inasam

TAGUMPAY NG PARALITIKO

katas ng kapahaman

pamanang iniwanan

bayang nagkapangalan

Siya ang nagtaguri

kakainggitang lahi

landas na natatangi

BISYON NG PARALITIKO

haraya nya’y nagwika 

sa kanlang naipunla

lupa’y mananagana

LAKAS NI APO

Di na nga makalad

Nakuha pang magbuhat

Gamit ang kanyang utak

SANDATA NG BAYAN

Laman sa paa'y hungkag

Utak nama'y di basag

Katauha'y kalasag

Dikta ng Haraya

Tubig kanyang nilakad

Panginorin ay nilipad

Bago magtamong palad

TANONG NG KALABAN

Sya ba’y paralitiko?

Ba’t hagibis ang takbo?

Ni hindi maipangko!

GABAY NG BAYAN

lumpo man na tinuran

saklay di kinaylangan

tanglaw pa syang sinundan

TUMINDIG NA LAMAN

Paa man ay lumagpak

Isip  ay kumakapak

Sa paggapi ng tugak

NEGOSYANTENG MANLULUPIG

pinuhunan ang isip

lahat ay nakikabig

nang tubo ay nakamit

AMBASADOR NG KATIWAYASAN

batas sa ating bansa

si Apo ang lumikha

nang baya’y mapayapa

SALAMAT APO

tuindig bayang ito

sa husay niring lumpo

na ang ngalan ay Apo

NAGTAYO NG BANDILA

Paa ma'y nabaldado

Hindi hungkag ang ulo

Tindig sa pagbabago

KATAS NG BUAK

tindig ma'y tila bubot

halimuyak nasambot

layak sa namimingot

KAPANSANAN NG BAYAN

napilay kanyang paa

nabingi silang siga

di nabulag sa laya

PANAHON
Nuno'y nag-isip noon
Anak malaya ngayon
Bukas apo'y susulong!

BAHAGI NG PANANALITA

Mabini ang PANGALAN

PANG-URI'y kapahaman

PANDIWA ay lumaban

PORMULA NI APO

nabawasan ang tikas

dinagdag nama'y lakas

produkto'y pag-aaklas

Sa pagkakataong ito, pinalad ako sa buwan ng Mayo at napili ang aking likhang Diona. Walang pagsidlan ang aking nadama at pakiwari ko'y nagwagi na ako sa buong patimpalak. Kaya't salamat sa lahat ng pamunuan ng LIRA sa pambihirang pagkaataon na ito.

Ang aking nagwaging entri sa buwan ng Mayo.

Premyong aklat :)

PALIHAN

Sa mga nakalipas na araw ay nakararanas na tayo ng panaka-nakang pag-iyak ng langit, hudyat na nalalapit na ang tag-ulan at nabibilang na ang nalalabing araw ng ating pagbabakasyon. Sa pagtatapos ng buwang ito ay PASUKAN NA NAMAN SA ESKWELA at sadyang hindi na ito mapipigilan.

Dalawang linggo bago ang pasukan ay naging abala na ang mga guro sa paghahanda ng pagbubukas ng taong-panuruan na ito. Nagsimula ang Brigada Eskwela habang ang ilang mga guro ay dumalo sa iba't ibang palihan para sa pagsasanay ng bagong kurikulum lalo na sa ikatlong taon nito sa Gra 3 at 9.

Ang palihan ay ang malakihang talakakayan sa isang paksa o higit na sanay na tawaging seminar. Bagamat bitin pa ako sa bakasyon ay kinailangan kong magpaalam na sa paglalakwatsa dahil tawag ng tungkulin ang aking kinaharap. Nangangahulugan din ito ng pagiging abala sa araw-araw at mababawasang muli ang aking oras kapiling ang aking pamilya. Higit sa panahong ito na sa ako'y magbabyahe araw-araw, aalis akong tulog ang aking kambal at babalik sa ganoong kalagayan.

Sa isang linggong palihan na aking dinaluhan ay kinailangan naming manatili sa BSP Hotel, sabi nga ng mga nag-organisa maraming gawaing inihanda at kadalasang matatapos ito ng gabing-gabi na kaya mas mabuting manatili sa naturang tulugan. Isa pa libre naman dahil sinagot ito ng gobyerno kaya sulitin na...

Maganda at naging makabuluhan ang mga paksang tinalakay bagamat hindi na bago sa aking pandinig ay nadagdagan aking kaalaman lalo na sa usapin ng kurikulum sa Senior High School Program. Nakatutuwa ang mga talakayan dahil napakarami naming gawain. Nakakilala ng mga bagong kaibigan mula sa iba't ibang paaralan at nakapagpabahagi ng kaalaman sa mga nakasama ko ng limang araw.

Ang pinakamagandang karanasan ko sa palihang ito ay ang mapili bilang isa sa magpapakitang turo bagamat muntikan ng hindi ito matuloy. Nakatataba ng puso ng ako ang itinuturo nila na maging kinatawan ng mga guro sa Maynila ngunit noong sinasabi na nila na ako ang kanilang napili ay mayroong isang guro na nagpresinta ng sarili na siya di umano ang magde-demo. Nagulat ang lahat at napatahimik na lamang kami lalo na noong sinabi niya ang dahilan kung bakit gusto niyang magpakitang turo. Dahil sa siya ay nagkusa at bilang respeto na rin at mas matagal na siya sa serbisyo ay nagpaubaya ako. Nagkataon na kinakailangan na apat ang magpapakitang turo at naibigay ang dalawang slot sa aming dibisyon kaya napasama pa rin ako :)

Aminado ako na hinahangad ko ang pagkakataong iyon kaya ipinagdasal ko ito at ipinagkaloob ng Panginoon. Hindi naman mahirap sa akin ang pagpapakitang turo bukod sa malakas talaga ang aking loob ay may kakayahan naman akong isagawa ito lalo na ang aking mga naging mag-aaral ay mga guro rin sa Filipino. Sa itinakdang araw ay naging matagumpay ako at nagpapasalamat ako sa feedback na ibigay ng aking kritiko at kapwa ko mga guro kaya umuwi akong tuwang-tuwa hanggang sa ibalita ko ito sa aking pamilya.

Matapos ang matagumpay na palihan noong nakaraang linggo ay muli kaming dumalo sa tatlong araw na Pantag-init na Pasanayan sa Filipino. Nakakapagod man at di tulad noong nakaraang linggo na siksik sa kaalaman at walang gastos ay kailangan naming pagtyagaang dumalo hehehehe. Kumpara noong nakaraang linggo masyadong magulo ito at napakainit pa kaya wala sa pokus ang mga guro. 

Kapansin-pansin din ang pulitika sa palihan na ito. Ang mga kapit sa patalim para makuha ang kanilang hangad na promsyon ayun paulit-ulit mong makikita sa harap kahit na ayaw na silang pakinggan ng mga guro. Nakadismaya lamang kasi lantaran ang pamumulitika. Ipinamumukha ng ilan na kung gusto ninyong marating ito kailangan ninyo ako at nangangahulugan ito na magsunod-sunoran sa kanila.Muli kong nakita ang kasabihan sa public "It's not what you know, it's who'm you know." Pero naniniwala pa rin ako na kaya naming iangat ang aming sarili na di nakadenpe sa iba. Kung ayaw kang bigyan ng pagkakataon ay ikaw na mismo ang gumawa ng paraan para sa sarili mong landas na tinatahak. Wala ka pang utang na loob.

Sa pangkalahatan, maliban sa kaalamang inihahatid ng palihan ay higit na karanasan ang makasalamuha sa mga kapwa mo guro sa iba't ibang paaralan na nagiging kaibigan at naghahatid ito ng kasabikan ng muli ninyong pagkikita-kita para sa isa na namang makabuluhang gawain kapiling ang isa't isa.

HANGGANG SA MULING PALIHAN!

Bayan ng Maharlika

KAHARIAN NG TUNDUN

Bandila ng Kaharian ng Tundun

Kinikilala na isa sa pinakamatandang  pook sa Maynila. Isa sa mga kaharian sa Pilipinas at pinakamatatag na Imperyo sa Luzon. Pinagmulan ng mahuhusay at matatapang na mga maharlikang Pilipino na huling napabagsak ng mga Kastilang sumakop sa ating bansa.

Maringal ang pamumuhay ng mga naninirahan sa pook na ito na nakikipagkalakan sa mga karatig na bansa tulad ng Malay, Borneo at Tsina. Kinalaunan maliban sa pakikipagkalakan ay napamahal din ang mga ito sa mga mamamayan ng Tundun kung kaya’t ang ilan sa kanila ay nakaisang dibdib ng ilang pinuno nito. Kaya’t hindi nakapagtataka na ang mga naninirahan sa kahariang ito ay multikultural na pinaghalo-halong lahi ng ating mga ninuno at dayuhang napadpad sa kaharian.

Kakabit ng mga pangalan ng namuno sa imperyong iyo ang “LAKAN” o  “RAJAH” na nangangahulugang pinuno o hari at “DAYANG” para sa mga reyna. Sa isang Platong Tanso na itinuturing na pinakamatandang dokumento sa Pilipinas naitala ang kapatawarang ibinigay ng Hari ng Tundun kina Dayang Angkatan at Namwaran sa kanilang pagkakautang ng 926.4 na gramo ng ginto.

Platong Tanso na Pinakamatandang Dokumento sa Pilipinas

Sa makulay at marangya nitong kasaysayan tila naglahong parang bula ang aystetiko nitong taglay at kabaligtaran ang paglalarawan nito sa kasalukuyan…

Ang marangyang kaharian sa kasalukuyan ay kinikilalang isa sa pinakamahirap na lugar sa ating bayan.

Ang kalakakan ay masisilayan ngunit ang dayuhan ang siyang namumuhunan at alipin ang mamamayan.

Wala na ang kaharian bagkus naglalakihang gusali ang masisilayan.

Kung noo’y pinapatawad ang nagkakautang ngayo’y halos lahat ay mayroong pagkakautang na hindi mabayaran na kadalasa’y nauuwi sa paggawa ng kapahamakan.

Katawagang LAKAN at RAJAH pangalan na lamang ng paaralan o kalsada sapagkat ang higit na kilala ay si Ayong Salonga na hari ng masa.

Hiling ko sa Maykapal kung ako’y mapagbibigyan, hanapin ang pamilya na nagkautang at singilin ang halaga ng ginto na makatutulong sa aking kababayan. Ngunit ako’y anak sa kasalukuyang panahon na walang karapatan na baliin ang utos ng ninunong mapag-unawa sa kapwa. Sana tulad nila ang mga nakaupo sa luklukang ipinagkaloob sa kanila ng madla.

Kung mayroong natitirang pamana ng nakaraan ay ang taglay na katapangan ng mga mamamayan na likas sa mga taong nananahan sa lugar. Katapangan na hindi lamang sa pakikipaglaban ngunit maging sa pakikibaka sa buhay. Sa kabila ng hirap ng nararanasan ay hindi kailanman sumusuko sa mga hamong kinakaharap araw-araw.

Nawala man materyal na kamayanan ng aming kaharian ay maipagmamalaki pa rin na kami’y mga anak

ng ninuno naming matatapang! 

BEST SUMMER EVENT!

         Habang patuloy na namamasyal ang mga kakilala ko sa iba't ibang panig ng mundo, ako naman ay abalang naglakbay sa loob ng 18 araw upang pumasok sa eskwela...

SUMMER CLASS

         Ang ibig sabihin sakin nito noon MGA BAGSAK NA ESTUDYANTE NA IMBES NA MAGBAKASYON EXTENDED ANG PAG-AARAL. Ngayon napatunayan ko na wala itong katotohan dahil ito ang ektrang panahon na maaring ilaan upang mahabol ang mga dapat pang makuha na mga asignatura upang makuha ang target na pagtatapos. ARAW-ARAW ang klase kaya nakakapagod at nakaka-stress sa mga assignments, reports at deadlines!

            

      Swerte na ang dalawang oras para makarating ako ng NTC, kapag nakaalis ako ng maaga sigurado di ako male-late pero alam mo na bilang lang ang araw na hindi ako nahuli sa klase. Pasalamat na lang ako sa ilang mababait kong kaklase na pinapasok pa rin ako at pinagpapa-attendance kahit pagdating ko mga 15 minutes eh dismissed na hahahahahhahaha :D

    Iyan ang isa sa di ko makakalimutan ang maging LATE COMER at super obvious talaga na tipong nasa likod pa ang Prof. nung minsang nagmamadali ako tapos pag-upo ko uwian na hahaha! Yung dalawang examination nga namin late ako buti na lang nasagutan ko lahat ng tanong kahit na pagod na pagod ako. Sa unang subject lang naman ako ganyan at hindi ko ipinagmamalaki ang gawi kong iyan kasi hindi ko talaga ugaling mahuli ng higit sa 1 oras. Pero sa totoo lang, mas na-enjoy ko talaga ang huling dalawang subject ko.

OBRA MAESTRA

                 Kaisa-isang major subject na nakuha ko, madami kami rito at maraming mga bago. Kasama ko sina Gilmore at Eden kaya masaya ako. May mga nakilala akong mga bagong kaibigan tulad nila Kathy, Pedro at Honesto, may mga kakilala rin na mula sa Dibisyon ng Manila kaso isa lang sa kanila ang kaibigan ko si Ma'am Gema. 

                Pakiramdam ko sa klaseng ito, takot sila sa akin dahil sa aura ko hahahaha. Ilang na ilang sila na makipag-usap sa akin lalo na noong nagsimula akong magbahagi sa aming talakayan. Hindi naman sa pagmamayabang sadyang kaabang-abang ang aking sasabihin. Madalas nakikinig lamang ako at kausap ang aking mga katabi pero kapag may narinig ako na kailangan ng paglilinaw saka ako nagtataas ng kamay upang magbahagi. May pagkakataon pa nga na may isa akong kamag-aral na ipinilit ang gusto niya pero syempre hindi dapat ipilit ang maling ituturo sa mga bata. Defense mechanism niya yung sinabi niya kasi napahiya kasi siya sa sinabi niyang impormasyo na tinutulan ng lahat.

           Isa sa di ko malilimutan sa klaseng ito bukod sa may trono kami na alam naming gusto nilang makuha (upuang nakatapat sa ceiling fan hahaha) ay lagi naming napapangiti at napapahalakhak si Dr. Catacataca. Ang propesor namin na mahigit 80 taong gulang na pero aktibo pa rin sa pagtuturo. Natutuwa rin siya sa amin at wala di umano siyang kapagod-pagod dahil sadyang mahuhusay kami at mababait kaya minsan ay biglang naglabas siya ng 2K at nagpa-ice cream.

          Hindi ko malilimutan ang mga kwento ni Sir kaya naman sa huling araw ay sadyang pinasaya namin siya. Damang-dama namin ang kanyang kaligayahan noong araw na iyon. Hinding-hindi ko malilimutan ang ilang bahagi ng kanyang pahayag sa klase at ito ang edited version na winika ng aming propesor:

"Sa pagsapit ng dapit-hapon, makikipagbiruan ako sa mga bituin at buwan 

 hanggang sa masilayan ko ang pagbubukang liwayway." 
-Dr.Pamfilo Catacataca

Ang inialay kong tula para sa aming Ama, nabuo ko mula sa byahe hanggang sa bago ang aming klase sa Obra.

PAPAYA CLASS
           

             Ito naman ang klase na kahit na last period ay hindi ko kinatamarang pasukan sa dulot nitong saya at marami talaga kaming natutuhan kay Dr. Fontinoza. Naging dahilan ko rin ang signaturang ito upang di na tumuloy sa seminar sa Baguio pakiwari ko kasi mas marami akong matutuhan sa aming guro kaysa sa magbayad at maglakbay sa Baguio.

           
          First day pa lang naglakbay na kami sa iba't ibang panig ng Pilipinas. Araw-araw madami kaming natutuhan, sadyang mahuhusay at mababait ang aking mga kamag-aral na naging mga bagong kaibigan. 

Higit sa lahat lalo kong naunawaan ang kalakaran sa pampublikong paaralan at kung ano dapat gawin sa iba't ibang pagkakataon. Hinding-hindi namin malilimutan syempre ang #PAPAYA ni Dr. Pontinoza hahahaha. Sabi niya at proven for how many times, gamot di umano ito sa luslos. Ito ang paraan kung papaao:

       1. Hugasan linasan ang papaya.

       2. Hiwain ang papaya sa gitna at linisan muli.

       3. Painitin sa kalan bago ilagay sa inyong ari.

Trivia pa uli: laging may papaya sa pagkain ng mga pari at madre required sa meal nila, pampaalis libog daw kasi hehehehe.

        May natitira pang araw para magrelaks pagkatapos ng nakakapagod na pagpasok araw-araw at halos walang tulog para matapos ang mga dapat na ipasa. Kumpara sa regular semester, mas na-enjoy ko ang Summer Class kasi talagang magkakakilanlan kayo ng mga kaklase mo sa araw-araw ninyong pagkikita. Noon kasi natapos ang semestre ni hindi ko man lang nakilala ang mg kaklase ko ngayon kahit di tanda ang pangalan merong UGNAYAN. Nakakatuwa talaga...

Ang bilis... 18days is over!