Sabado, Setyembre 21, 2013

SPECIAL ANNIV. ISSUE ng PILIPINO MIRROR



ABAKADA ELEKSYON
ni Wilma E. Hermogenes

Panahon na naman ng halalan at magmimistulang pista na naman ang buong  kapuluan ng Pilipinas. Araw-araw ay may tila parada ng musikong manggigising sa bawat kalye na kung saan paulit-ulit mong mapapakinggan ang mga Jingle ng mga politiko. Saang dako ka man tumingin ay may mga nakasabit na banderitas ng mga mukha ng mga kandidatong may kanya-kanyang gimik na islogan na pang-akit sa mga tao. Idagdag mo pa ang mga kabilaang tila Amature Contest ng mga politiko na gabi-gabing naghahandog ng iba’t ibang palabas at plataporma upang mahikayat ang mga manonood nito na sila’y iboto. Hindi rin mawawala ang mga kainan sa iba’t ibang barangay na kung saan dinudumog ng mga tao ang iniaabot na libreng pagkain kapalit ng kanilang pagsama-sama sa ginawang parada.

Sa mga ganitong pagkakataon, sa kabila ng mga panandaliang kasiyahan na  nangyayari sa ating kapaligiran ay marami sa mga Pilipino ang hindi naiisip ang pangmatagalang epekto ng mga ganitong sitwasyon na sa huli ay kundi pagsisihan ay mapapabugtong-hininga na lamang ang mga ito dahil sa wala na silang magawa kundi tanggapin ang kanilang kalagayan. Kaya upang maiwasan ang mga ito, ihahain sa inyo ang Alpabeto ng Halalan upang maging gabay sa pagpili ng mga pangalang kailangang itiman sa inyong mga balota.

ABAKADA ISAGAWA NA!

A -  Alamin ang inyong karapatan bilang botante.

Ayon nga sa ating Saligang Batas Artikulo 5, SEKSYON 1 “Ang karapatan sa halal ay maaaring gampanan ng lahat ng mga mamamayan ng Pilipinas na hindi inalisan ng karapatan ng batas, na labingwalong taong gulang man lamang, at nakapanirahan sa Pilipinas sa loob ng isang taon man lamang, at anim na buwan man lamang sa lugar na kanilang bobotohan kagyat bago maghalalan.”

Isa sa ating karapatan bilang tao ay ang malayang makaboto at kaakibat nito ay ang pagiging responsible sa pagsasagawa nito. Kung alam natin ang ating mga karapatan, magsisilbi itong gabay upang makapag-ambag sa matiwasay na halalan.  


B – Balota’y gawing sagrado
           
            Karugtong ng nabanggit na batas sa itaas sa SEKSYON 2 nito na  “Dapat magtakda ang Kongreso ng isang sistema para masiguro ang pagiging sikreto at sagrado ng mga balota at gayon din ng isang sistema para sa pagbotong liban ng mga kwalipikadong Pilipino na nasa ibang bansa.”

            “Para sa mga taong may kapansanan at mga hindi marunong bumasa at sumulat, ang Kongreso ay dapat bumalangkas ng isang pamamaraan na hindi na kakailanganin ang tulong ng mga ibang tao.   Hanggang sumapit ang panahong iyon, sila ay pahihintulutang bumoto sa ilalim ng umiiral na mga batas at ng mga tuntuning maaaring ihayag ng Komisyon ng Halalan upang maprotektahan ng pagiging sekreto ng balota.”

            Tulad ng pagpapakasal ituring nawa ng bawat botante na isa itong panunumpa sa Diyos at pakikisama sa mga taong magiging katuwang natin sa hirap at ginhawa kung kaya’t nararapat na maging maingat sa mga pipiliing pangalan ng mga taong ilalagay sa inyong balota.

K – Kailangang pag-aralan ang proseso ng halalan

Inumpasahan noong May 10, 2010 ang Philippine Automated Elections sa ilalim ng Republic Act No. 9369 at magkahalong reaksyon ang naging tugon ng mga mamamayan sa pagbabagong ito sa ating halalan. Sa nalalapit na eleksyon ay muling gagamitin ang ganitong pamamaraan kaya nararapat na maging handa rin ang mga botante sa ganitong pamamaraan.

            Sa ilang barangay ay nagkakaroon ng ilang pagsasanay kung papaano ito isasagawa ngunit sa iba na hindi nakalahok sa ganitong gawain ay nararapat na gumawa ng sariling pamamaraan upang maisagawa ng tama ang pagboto. Maaaring magtungo sa tanggapan ng COMELEC upang magtanong o di kaya’y bisitahin ang website nito para sa mga impormasyon patungkol sa halalan. Mas mabuti ang nagtatanong kaysa sa nagmamarunong at walang pakialam.

D – Dalhin ang buong bansa sa pagboto

            Sa nalalapit na halalan, isipin ng bawat isa ang kapakanan ng buong bansa at hindi pansariling kagustuhan lamang. Tularan nawa natin ang ibang bansang umunlad na gumagawa hindi lamang para sa kaniyang sarili kundi para rin sa mga kababayan niyang walang-wala upang sa kanilang pag-angat ay sama-sama sila sa pagginhawa ng buhay. Kaya’t sa ating pagboto, isipin ang lahat ng kababayan nating Pilipino.

E- Epal ay puksain

            May mga itinalagang batas para sa mga botante at kandidato ngunit madalas ang lumalabag sa ilang panuntunan ay mismong mga tumatakbo para sa halalan. Sa kasalukuyan ay mahigpit ang kampanya ng ilang sektor ng lipanun upang puksain ang pulitikong garapalan kung magpapansin kaya nabuo ang ANTI- EPAL Campaign. 

            Isa sa kontribusyong maaaring gawin ng mga botante ay puksain ang mga nagkalat na EPAL sa komunidad. Mangyaring alisin ang mga nakadikit o nakasabit na mga banner na hindi sumusunod sa tamang sukat at maging ang mga nakahambalang sa daan. Huwag matakot na kumilos lalo’t kung ito’y tamang gawain at makakatulong sa komunidad.

 

G- Gabayan ang ibang mamamayan

            Ipakalat ang inyong kaalaman at tulungan ang mga taong nangangailangan gabay sa halalan tulad ng mga matatanda, may kapansanan, mga bagong botante at iba pa na hindi nakapag-aral. Maaaring bumuo ng isang samahan bilang mga Volunteers, nakakatulong na ay nakakabuo pa ng isang samahan at makabuluhang gawain para sa bansa.

H –Hamunin ang lahat ng pulitiko

             Sa kampanyang nagaganap ngayon ay masugid na nanunuyo ang mga kandito sa bawat kabahayanan, maaari itong gamiting pagkakataon upang makilala ang mga ito sa pamamagitan ng isang biglaang pagtatanong o pakikipagtalakayan sa mga kandito. Maaari silang paupuin o pahintuin sandali upang subukin ang mga ito at dito higit na masusubok ang kakayahan ng mga kandidato. Hindi lamang ang mga pulitiko ang nararapat na nagtatakda ng isang Proclamation Rally/Meeting de Abanse  sa mga komunidad at isa sa makabagong pamamaraan na dapat nating gawin ay tayo ang magtakda ng biglaang talakayan para sa kanila.

I – Iwasan ang mga Trapo at Bimpo

            “Walang humawak sa pwet ng kawali  na hindi nadumihan” isa itong matandang kasabihan na nababagay sa lahat ng pulitiko. May mga nasa tuwid di umanong landas ngunit lumilitaw din ang mga Trapo at Bimpo na kinakailangang kilalanin ng husto. Sa diksyunaryo, binibigyang kahulugan ang trapo na basahan kung kayat sa mga pulitiko ito ay mga taong marumi kung magtrabaho sa pulitika na pinangangalandakan ang mga nagawang proyekto na kinakailangang nakadikit ang kanilang pangalan at larawan  ngunit kung tutuusin ito ay bahagi ng kanilang tungkulin sa bayan na nanggaling din sa buwis ng mga mamamayan. Isa pa sa pinakabagong katawagan ngayon sa mga pulitiko ay ang mga BIMBO na yaong mga Batang Inilagak ng Magulang sa Politika o ang pangingibabaw ng Political Dynasty sa ating bansa na nakikilala ng mga tao dahil sa apelyidong dala nito at hindi sa kakayahan dahil wala pa naman silang naipapakita para sa mamamayan.

            Higit pa rin dapat pagtuunan ng pansin ng mga botante ang kakayahan at katauhan ng mga pulitiko at hindi lamang ang pangalan ng mga ito.

L –Labanan ang tukso

            Ang masa ang isa sa pinakapaboritong suyuin ng mga politiko at madalas na nagagamit ang kahinaan ng mga ito para sa kapakanan ng iilang tao. Hindi lingid sa atin na may ilang pulitiko na pinapairal ang salapi upang makakuha ng boto kaya naman nararapat na labanan ito ng mga botante dahil ang kakaunting halaga na maaari nilang makuha sa halalan na ito ay kapalit ng ilang taong pagdurusa sa kamay ng mga ganitong klaseng pulitiko. Maaring isumbong ang mga pulitikong ito o mas maiging tanggihan ang mga ito at ipamukha sa kanila ang mali nilang gawain.

M – Makisangkot sa pangyayari sa kapaligiran

Imulat ang mga mata sa lahat ng mga nagaganap sa ating kapaligiran at kumilos para sa matiwasay na halalan. Huwag magbulag-bulagan sa mga katiwalian at tumulong sa ikabubuti ng ating pamayanan. Dapat lahat tayo’y may pakialam at kumikilos para sa ating bayan dahil sa huli lahat tayo’y makikinabang sa mabuting nasimulan.

N – Naisin ang pagbabago
           
            Walang masama kung susubukan ang mga pagbabagong nagaganap sa ating mundo lalo’t kung ito’y makakatulong sa kapanan ng bawat Pilipino ngunit huwag sanang isaalang-alang ang sarili nating pagkakakilanlan para sa mga ito. Sa pagbabagong ito, isama nawa natin ang mga bagong pamamalakad sa ating pamahalaan sa pamamagitan ng paghalal ng mga pulitikong may makabagong adhikain para sa bayan.

O – Organisahin ang mga pangalang iboboto
           
            Sa halalang ito, may mga pangalan na tayong naiisip na ilalagay sa ating balota. Maaaring isulat na ito sa isang malinis na papel bilang paghahanda para sa araw mismo ng halalan. Magsisilbi itong burador (scratch paper)  na kung saan ay maari pa itong mabago o madagdagan habang hinihintay ang itinakdang araw ng pagboto. Pumili ng 12 Senador, Gobernador, Bise-Gobernador, Kongresista, Mayor, Bise-Mayor at anim na Konsehal na ilalagay sa inyong balota.

P – Pakinggang mabuti ang plataporma ng mga kandidato

            Mula sa mga nakatalang pangalan sa inyong pansamantalang listahan, makakatulong na kilalanin ng husto ang mga ito. Sa lakas ng Media sa ating lipunan ay isa ito sa pinakamurang pamamaraan upang makilala natin ang mga taong ilalagay sa balota. Dumalo sa mga Campaign Rally dahil dito mo mapapakinggan ang kanilang mga plataporma at makikita kung karapat-dapat ba silang ilagay sa balota. Kung ang pulitikong iyong napupusuan ay puro panlalait ang sinasabi sa kaniyang kalaban at negatibo ang nilalaman ng kaniyang talumpati ay magdalawang-isip na kung sila’y iboboto dahil wala silang malinaw na plano para sa kanilang kandidatura.

R – Repasuhin muli ang mga iboboto
           
            Sa pagkilala sa mga politiko, maaari mo ng balikan muli ang mga nakatalang pangalan sa naunang listahan ng mga iboboto upang makagawa ng pinal na desisyon para sa eleksyon. Tandaan ang nabanggit sa nauna, ituring ang balota na sagradong kasunduan.

S-  Sawatahin  ang mga mapanggulo
           
            Habang papalapit ang halalan ay higit na dumadami ang mga kaguluhan at problema sa kapaligiran kung nararapat na tumulong na mapuksa ang mga ito. May mga hotlines na maaaring kontakin upang isumbong ang mga ito upang agad na masolusyonan ang problema. Hangad nating lahat ang malinis at matiwasay na halalan at mangyayari ito kung ang lahat ay magtutulong-tulong sa pagsasakatuparan nito.

T – Takdang araw ng pagboto’y gampanan mo
Ang pangkalahatang halalan ng Pilipinas sa ilalim ng termino ng ating kasaluku-yang pangulo ay gaganapin sa ika-13 Mayo 2013. Higit na pinalawig ang oras ng pagboto sa taong ito na magsisimula sa ika-7 ng umaga at magtatapos ng ika-7 ng gabi upang mabigyan ng sapat na oras ang mga mamamayan na magtungo sa kanilang mga presinto, maiwasan ang mga siksikan at para sa ilang aberya na maaaring maganap sa araw mismo ng halalan. Tandaan ang pagboto ay iyong karapatan kaya dapat mo itong gampanan!
U – Umupo at bantayan ang buong proseso
            Matapos ang pagboto ay nararapat pa rin na makisangkot tayo at bantayan ang buong proseso ng halalan. Ang ilan ay maaaring kinuha na ilang politiko bilang mga Poll Watchers, Volunteers at ilan naman sa mga sektor ng lipunan ay nagbibigay iba’t ibang libreng serbisyo sa araw ito. Mangyaring magsagawa ng mga simpleng pamamaraan para makatulong sa malinis at payapang halalan.
W – Wakasan ang pagboto ng may tinta sa hintuturo
            Tandaan na ang paglalagay ng tinta sa ating hintuturong daliri ang magpapasinaya na tayo ay nakaboto na. Huwag itong piliting burahin upang magamit sa ibang pamamaraan at ipagmalaki ang tatak na ito dahil isa ito sa pinakamalaking gampanin na nagawa para sa ating bayan.
Y – Yakagin ang Diyos sa kabuuan ng halalan
            Ang tamang panuntunan ng tao ay unahin ang Diyos ng higit sa lahat, sunod ang ating sarili patungo sa ating kapwa. Kung ito ang pakakaisipin ng lahat ng mga tao ay makakasiguro tayo sa inaasam nating malinis at matiwasay na halalan.

Paumanhin aking kaluluwa

Matagal na panahon din na di kita nadalaw dahil na rin sa dami ng aking pinagkaabalahan at mga desisyong aking hinarap.. pinanindigan. Ngunit wala sa isip ko na kalimutan ka dahil sa iyo naipapakita ko ang totoong mundo na aming ginagalawan... magulo man ay mararamdaman mong makabauluhan!

Naisip ko nga minsan bakit hindi na lamang sayo magtuon ng panahon tutal dito ako higit na nagiging masaya na kung saan malaya akong nakakapagpahayag ng aking saloobin, kaalaman at higit sa lahat dito walang komplikasyon dahil tayo lamang ang talagang nagkakaunawaan.  Walang sakit ng ulo dahil walang nanggugulo. Walang sama ng loob dahil tanging mga marunong magpahalaga sa munti nating likha ang napapadpad sa espasyong ito. Walang-walang talagang dapat ipag-alala kung ako'y naririto ngunit wala akong magagawa kundi ang harapin pa ang ibang mundong pinili ko na kabaligtaran sa ibinigay mo...

Sa ngayon ang tanging maipapangako ko ay mapanatili ang koneksyon natin sa isa't isa at higit na mapatindi ang enerhiyang ating nasimulan. Kahit na iilan lamang ay napapansin tayo ngunit hindi naman iyon ang ating layunin kaya tuloy lamang tayo a ating hakbangin...

Muli paumanhin kaibigan kung pansamantalang hindi kita naanigan :)

Miyerkules, Mayo 8, 2013


10 natatanging mga Guro 2012

Nagkakaiba lamang ang mga ito sa pamamaraan at dedikasyong magampanan ang kanilang tungkulin. Nakamamangha ang mga gurong buong puso ang dedikasyon sa pagtuturo, higit na hinuhubog ang kakayahan para sa sarili’t kapakinabangan ng  kanyang mag-aaral at may panahong maglingkod hanggang sa labas ng paaralan.
Natatanging Guro 2012
Sa mga kadahilanang nabanggit sa itaas, taon-taon ay isinasagawa ang Metrobank Foundation Search for Outstanding Teachers. Dumaraan sa napakahabang proseso ang pagpili sa mga natatanging indibidwal na ito sa kani-kanilang larangan. 
Sa taong ito ang sampung natatangi at pinakamahuhusay na guro na sina Dr. Roberto D. Santos, Jr. (Sta. Rita Elementary School Capas, Tarlac); Nueva P. Mangaoang (Man-it Integrated School Passi City); Rizal M. Vidallo ( Anabu II Elementary School Imus, Cavite) at Mariam B. Rivamonte (Santa Cruz South Central School, Marinduque) para sa Mababang Paaralan.
Sa Mataas na Paaralan naman ay sina Dr. Annie I. Rodriguez (Phi­lippine Science High School-Southern Minda­nao Campus Davao City); Bonifacio D. Caculitan, Jr.  (Ernesto Rondon High School Quezon City); Marivi L. Castro (General Santos City SPED Integrated School) at Galcoso C. Alburo (Concepcion Integrated School-Se­condary Marikina City). Habang sa Kolehiyo naman ay sina  Dr. Hilda C. Montaño (West Visayas State University Iloilo City) at  Dr. Catherine P. Vistro-Yu ( Ateneo de Manila University Quezon City). 
Ang sampung ito ay nakatanggap ng prestihiyosong parangal noong Setyembre 5, 2012 kasabay ng pormal na pagbubukas ng National Teacher’s Month sa Shangri-la Hotel Makati.
MGA BUHAY NA BAYANI
SI RIZAL 
Isa sa pinakabatang pinarangalan bilang isa sa pinakamahusay na guro ng ating bansa si Rizal M. Vidallo. Nagmula sa Anabu II Elementary School sa Imus, Cavite at nagtuturo ng asignaturang Science sa loob ng 11 taon. Kapiling ang kanyang asawa na kapwa guro at biniyayaan ng dalawang anghel na kasalukuyang nag-aaral sa elementarya.
Nakahahanga ang kanyang mga nakamit na tagumpay bilang isang guro at sadyang hindi matatawaran ang naging kontribusyon nito sa lipunan. Naging 2011 Outstanding Science Club Adviser of the Philippines, delagado sa Japan International Cooperation Agency’s Training Program for Young Leaders sa Osaka, Japan noong 2010. Natatanging Imuseno ng Gen. Pantaleon Garcia Award 2008, Gawad Parangal, 2009 & 2010, Finalist in Search for Honorees The Many Faces of the Teacher of Bato Balani Foundation, Inc., Guro of the Year in 2008 at ang pinakabago niyang natanggap ay ang Metrobank Ten Outstanding Teachers 2012.
Bukod sa mga naturang parangal ay aktibo rin siya sa mga gawaing pangkomunidad tulad ng pagiging Volunteer Teacher sa ALS (Alternative Learning System) ng Rotary 3010. Tuwing Miyerkules naglilingkod siya sa mga Out-of-school Youth at kung Huwebes ay sa BJMP Imus. Kung minsan ay Volunteer Sunday School Teacher siya  at tuwing bakasyon ay tumutulong sa DVBS (Daily Vacation Bible School) sa  kanyang bayang sinilangan sa Bendita, Magallanes, Cavite. Siya rin ang Pangulo ng Samahan ng mga guro sa Cavite.
Ang Pilosopiya sa edukasyon ng kanyang  katukayong bayani ay makikita sa kanyang mga gawain. Ayon sa kanya, “Naniniwala ako na lahat ng tao ay may karapatan na magtamasa ng edukasyon. Ang pagiging malaya ay ‘di lamang pagkawala sa rehas na bakal, kundi pagkawala sa kamangmangan, edukasyon ang tunay na nagpapalaya sa bawat tao.” Dagdag pa niya, ang kailangan na guro ngayon ay: gumagabay sa katotohanan at kabutihan para sa kaluguran ng Diyos, umaakay sa mga taong nangangailangan at mahihina, rumirespeto sa kalinisan at katatagan ng kalikasan.
Ipinagmamalaki niyang maging guro dahil kahit na hindi siya pulitiko ay nakapaglilingkod siya sa bayan, bagama’t ‘di siya doktor ay nagagamot niya ang sakit ng lipunan higit na ang kamangmangan, wala man siyang tabak ni Bonifacio at panulat ni Rizal ay siya ang bagong bayani sa mga bata na sandigan ng karunungan, ugat ng kagandahang asal, alagad ng kalikasan at instrumento ng biyaya ng Panginoon. 
Sa huli sinabi niyang nais niyang maaalala siya ng mga tao bilang “Guro,” sapagkat ang guro ay isang ama na kumakalinga sa mga anak, nagbibigay ‘di ng salapi kundi karunungan, haligi ng katotohanan, pagbabago, at pag-asa tungo sa kaunlaran, kasarinlan, at kabanalan. Hindi ko rin pinalagpas na malaman kung bakit Rizal ang kanyang pangalan at natatawa niyang sinabi na paborito kasi ng kanyang ina ang ating pambansang bayani.
Si Bonifacio
Tahimik, mapagkumbaba at laging naka­ngiti, ibang-iba sa katangian ng bayani ng Katinunan. Iyan ang mga katangiang nakita ko sa isa sa pinakamahusay na guro ng ating bansa na si G. Bonifacio D. Caculitan, Jr.  ng Ernesto Rondon High School sa Quezon City. Nagtuturo ng Physics sa kanyang paaralan maging ng Math at Mandarin sa Philippine School of Business Administration sa Quezon City. 
Dalawampu’t apat na taong serbisyo sa pagtuturo at butihing ama sa tatlo niyang anak at sa kanyang asawa na isa ring guro sa elementarya. Bukod sa pagtuturo ay ipinagpapatuloy niya ang kanyang adbokasiya sa pangangalaga ng ating inang kalikasan at aktibo sa mga gawain ng Kiwanis International. 
Ang pagpili sa kanya bilang Metrobank Foundation Outstanding Teacher ay nakabase sa lahat ng aspeto at tumutugon siya sa kanyang tungkulin bilang guro na iangat ang kalidad ng edukasyon sa bansa. Dagdag pa niya, ang gurong walang pag-iimbot na gampanan ang kanyang tungkulin ang kailangan ng mga kabataan ngayon. Nais niyang makilala bilang ama hindi lamang sa kanyang mga anak kundi pati na rin sa lahat ng mag-aaral na kanyang naturuan. Wika nga niya, “Ipinagmamalaki kong maging guro dahil marami akong natutulungan. Bilang isang guro sa simpleng pamamaraan ay nakapag-aambag ako sa ikabubuti ng ating lipunan.”
Si Galcoso
Makailang ulit siyang ipinakilala sa akin na si Apolinario, iyon pala’y bahagi ito ng kanilang mga biruan dahil na rin sa kanyang mga kaibigang sina G. Rizal at G. Bonifacio. Sabi nga ni G. Galcoso C. Alburo ng Concepcion Integrated School-Secondary sa Marikina City  na isa sa kinilalang Outstanding Teacher 2012, “Si Apolinario Mabini ay ibang-iba sa aking pagkatao at aking kakayahan bilang isang guro at ordinaryong tao.” Walong taon na rin siyang kasal sa kanyang kabiyak at nabiyayaan sila ng dalawang anak.
Nagpa­kadalubhasa sa pagtuturo ng Filipino, Values, Journalism at nagtapos ng kanyang MA sa UP at kasalukuyang tinatapos ang kanyang disertasyon para sa kanyang  PhD.  Labinlimang taon na siyang nagtuturo at walang pag-aalinlangan niyang ibinahagi ang ilan sa mga teknik niya sa pagtuturo na isa sa mga naging basehan sa pagkakapili sa kanya ng Metrobank. 
Ayon sa kanya, “Marami akong atake sa pagtuturo na laging may Oo nga ano!-factor sa mga bata. Demokratiko ang approach ko at iba-iba depende sa klase ng learner. Taon-taon ay may gimik ako na iba sa mga nauna ko ng mga estudyante, binabagay ko ang personality ko sa paksang pinag-uusapan. Dagdag pa niya, “Mas ok sa akin na gamitin ang sarili ko bilang visual kaysa traditional na mga visual aids. I use ICT normally hindi ‘yung makagamit lang ng powerpoint lang ok na. Lahat ng bata nabibigyan ko ng pagkakataon na magsalita sa klase. Ginagamit ko ang fb as extension virtual classroom.”  
Sa madaling sabi, hindi boring ang kanyang klase at kakaiba talaga ang kanyang atake. Siya ay napasasaya, napaiiyak, napahahanga, at napapagalit ng kanyang  klase kung gusto niya.
Nang tanungin siya tungkol sa iba pa niyang karangalan na nakamit ay napahanga ako sa kanyang kababaang loob. Hindi niya inisa-isa ang mga ito dahil para sa kanya ang mga karangalan na nahahayag sa mga tao ay yaong maaaring maka-inspire sa kanila at makatulong sa kanila na sabihin nila sa kanilang sarili na kaya rin nila. Ibinabahagi lamang niya ang kanyang mga tagumpay kung makatutulong ito sa pagdaragdag ng tiwala sa kanya at nakatulong ito sa pag-angat niya bilang guro. Sabi nga niya, “Human recognition is good but God’s recognition is the great recognition.” Ibinahagi pa niya na ang kanyang serbisyo ay hindi lamang sa loob ng klase kundi ma­ging sa komunidad. Miyembro siya ng isang Non-Government Organization na Coalition for Better Education (CBE) at kasama rin dito ang Globe Telecom na nakabase sa Cebu. 
Kabilang sa adbokasiya niya ang ICT Integration in Teaching at Project Based Learning (PBL) kung saan ito ay kapaki-pakinabang sa mga bata, guro at sa lipunan. Volunteer ang Alternative Learning System (ALS) na nagsasagawa ng mga Medical Missions. May sari­ling mga iskolar, PTA Officer, nagsasagawa ng bible studies at inaasikaso ang mga evacuee sa iskul kapag may baha at sa tulong ng mga kapwa guro, alumni, gobyerno, NGO’s at iba pa. Sa pagtatapos ng talakayan ay higit pang naging makahulugan ang kanyang mga pahayag. Pana­langin niya gumawa sana ang tao ng mabuti sa kanyang kapwa at higit sa lahat kilalanin nila ang Diyos na makapangyarihan sa lahat. 
Hiling din niya na sana maalala ng kanyang pamilya na ingatan ang pangalan na ibinigay niya sa kanila.  Dagdag pa niya dalawang bagay lamang ang alam niyang mahirap gawin sa mundo, “Una ang gumawa ng mabuting pangalan at ang ikalawa, ay papaano iingatan ang mabuting pangalan.”

Justice to my Copyright!!! I am a victim of Plagiarism or just a Typo Error



ATM Pawnshop: Pagsasanla ng ATM card, bagong paraan ng pangungutang

Isa sa nauusong paraan ng pagpapautang ngayon ay ang pagsasanla ng Automated Teller Machine (ATM) Card. Karamihan sa mga gumagawa nito ay mga em­pleyado, isinasanla nila ito sa malaking halaga.
Ang proseso nito, ibibigay mo sa pagsasanlaan ang iyong ATM card pati ang Personal Identification Number (PIN) kung saan pumapasok ang suweldo mo at sila ang makatatanggap ng suweldong pinagpaguran mo bilang kabayaran sa inutang. 
Kung iisipin, ang pe­rang pinag­paguran ay una pang mahahawakan ng ibang tao.

Malaki umano ang nauutang na pera kapag isinasanla ang ATM card. Umaabot ito ng 10,000 piso at may 20% interes, depende sa laki ng sinisuweldo mo. 
Halimbawa nito ay ang empleyado na sumasahod ng P5,000 kada kinsenas, kung uutang siya ng P15,000, ang magiging kabayaran niya rito ay P18,000 na babayaran niya sa loob ng tatlong buwan. 
Sa madaling salita may interes na P3,000 mula sa inutang niya. Kaya’t babawasan siya ng P3,000 mula sa ATM card kada sahuran at ang matitira sa kaniya ay P2,000 piso na lamang.
EKSTRA: DAGDAG UTANG
Ang P2,000 na natira sa kaniya ay malabong magkasya dahil sa iba pang bayarin at pangangailangan. Kaya ang mangyayari ay mangungutang pa itong muli ng karagdagang halaga, na kung tawagin nila ay “Extra.” 
Tulad ng unang pag-utang, kinsenas din ang pagbabayad nito at may karagdagang interes din. 
Kaya naman mas lalong nababaon sa utang ang mga taong nagsasanla ng kanilang ATM card. 
Maaari mong bayaran ang interes kada suweldo. Kaya kung umutang ka ng ekstrang P5,000, kailangan mo itong bayaran kada sahod ng P1,000. 
Sa ganitong paraan, lalo namang lumiliit ang natitira sa’yo kaya wala kang magagawa kundi ipagpatuloy ang pangungutang.
Kung kulang pa rin ang kaniyang nautang ay mapipilitan siyang humiram muli ng mas malaking halaga sa nauna niyang inutang na tinatawag nilang Buwelta.
Nasaksihan ng Pilipino MIRROR ang ganitong uri ng pangungutang. Sa araw ng suweldo ay nakaabang na sa tapat ng bahay ng nagpapautang ang mga empleyadong nagsanla ng kanilang ATM card para kunin ang natitira nilang suweldo. 
Naka-stapler ang kanilang pera kalakip ang resibo. 
Mistulang nasa palengke ang mga ito dahil nakikipagtawaran at nakikiusap na dagdagan ang natira sa kanilang pinagtrabahuan.
NEGOS­YONG PAGPAPAUTANG
Isa si Marilou sa gumanda ang pamumuhay dahil pa pagpapautang. 
Ang kanyang asawa ay em­pleyado ng pamahalaan, kumuha umano sila ng iba’t ibang loan sa gobyerno, pinagsama-sama nila ito at ginamit na panimula. 
Pinaikot nila ang perang ito hanggang sa kanilang napalago at nagtuloy-uloy na ang kanilang suwerte. 
Ngayon nga ay  nakapagpundar na sila ng sasakyan, bahay at napag-aaral ang mga anak sa pribadong paaralan. 
Huminto na rin ang kanyang asawa sa pagtatrabaho at ipinagpapatuloy na lamang ang kanilang negosyo. 
Ngunit ayon sa kanya, kahit lumago ang kanilang negosyo hindi pa rin nila maiwasan na mag-alala sa posib­leng mangyari, “Malaki kung sa malaki ang kinikita namin ngunit nakatatakot minsan dahil may mga nagtatangkang magnakaw saka may mga hindi rin nakapagbabayad sa amin lalo na ‘yung mga natatanggal sa trabaho,” ani ni Marilou. 
Naranasan  na rin nilang matakbuhan ng ha­lagang P100,000 na pagkatapos umanong mapautang ay naglaho na lang na parang bula. 
Bukod sa pagpapautang ng pera ay pinasok na rin nila ang  iba pang negos­yo, gaya ng paupahan at arkilahan ng side car.  
Marami na rin ang pumapasok sa ganitong negosyo na nagpapasanla ng ATM card, mayroon nang nakapagpatayo ng parlor at lotto outlet  na naging bunga ng pagpapautang.
LEGALIDAD NG NEGOSYO
Base sa nakapana­yam ng Pilipino Mirror na negos­yanteng nagpapautang kapalit ng atm card, masuwerte din umano sila dahil wala silang kaila­ngang business permit para sa kanilang negosyo, wala ring pormal na opisina para sa mga transaksyon at kahit sa bahay lamang ay puwede na. 
Bukod pa riyan ay  walang  binabayarang buwis kaya buong-buo nilang nakukuha ang kinikita.
May aspetong nakatutulong sila sa mga taong nanga­ngailangan ngunit naghihirap pa rin sila. 
NEGOSYOng
PANG­KABUHAYAN
Pagnenegosyo ang isa sa maaaring makatulong upang matugunan ang mga kakulangang pinansyal ng mga karaniwang manggagawa. Sa halip na isanla ang ATM ay maaari kang umutang sa bangko. 
Ayon sa Bureau of Small & Medium Enterprise Development ng  Department of Trade and Industries (DTI)  sa kanilang aklat na “Gusto mo bang magnegosyo 2010 Edition” ay may tatlong klase ng pautang na maaari nilang pagpilian upang makapagsimula ng negosyo.                                                           
Ang (1) Short-term loans  na  pautang na dapat bayaran agad  sa loob ng ilang buwan hanggang isang taon. 
Karaniwan sa mga pautang na ganito ay self-liquida­ting, na ang ibig sabihin ay magagamit mo ang iyong inutang sa negosyo upang kumita, at ang kitang ito ang siya ring pamba­yad sa inutang. 
Nariyan rin ang (2) Intermediate na pautang na mula isa hanggang limang taon ang pagbabayad. Kinakailangan dito na magprenda ng collateral at magbayad nang hulugan o ins­tallment. 
Ang huli ay (3) Long-term loans  o pautang na matagal ang pagbabayad na maaaring umaabot nang 10 taon, kung minsan ay higit pa. 
Ngunit makauutang ka lang kung maipapakita mo sa bangko na tunay na matatag ang iyong negosyo at kikita nang pangmatagalan. 
Ang alinmang inutang ay kailangang bayaran ngunit dapat ay naaayon sa kakayahan at hindi dapat isakripisyo ang ibang pangangailangan. 
Isapat ang pangangailangan sa kinikita at iwasan ang maging maluho o pagkuha ng bagay na hindi kailangan. 
Maraming paraan upang makaahon sa kahirapan at makamit ang pinapangarap nating buhay.

Ang Patok na Piso Net

http://www.pilipinomirror.com.ph/index.php/special-reports/2094-piso-net


Piso Net

Hindi mabubuo ang sampung piso kung wala ang piso. Sa rami ng bilang ng salapi sa bansa, dito napiling ilagay ang larawan ng ating pambansang bayani. Lahat ng halaga ng ating pera ay nagtatapos sa piso.
Ang batang paslit ‘pag humingi ng pera, kahit piso lamang ang matanggap ay tuwang-tuwa na. Ilan lamang ang mga ito na magpapatunay kung gaano kahalaga ang piso. Ngayon, mas lalong natutuwa ang mga bata sa pisong mapupulot nila o mahihingi, dahil sa halagang ito makapag-i-internet na sila ng limang minuto.
Hindi ba’t tinatawag na Information Technology Age ang panahon ngayon, kung saan mulat ang mga kabataan sa tinatawag na social network service. Ito ay ang paggamit ng mga makabagong teknolohiya upang mas lalong bumilis ang pakikipagkomunikasyon saan mang dako sa mundo.
PISONG INTERNET USONG-USO
Tinatayang halos lahat ng mga Pilipino ay mayroong cellphone, ngunit marami pa rin ang walang sariling kompyuter o laptop. Kung mayroon man ay wala namang internet connection. Tinatawag na “superhighway” ng pakikipagtalastasan ang internet dahil ito ang nagsisilbing tulay upang malayang makipag-u­sap sa mga mahal sa buhay. Ginagamit din ito upang makapagsagawa ng mga aktibidad na kinagigiliwan ng mga kabataan gaya ng Twitter, Facebook, Blogging at paglalaro ng online games.
Bagama’t naglipana na ang iba’t ibang unlimited promos ng cellphone networks, hindi pa rin ito abo’t kaya para sa iba.  
Kaya naman kasabay ng pagsikat ng social media ay ang pagsulpot ng iba’t ibang internet shop sa bawat lugar na talaga namang pumapatok sa kabataan. Kung minsan nga ay ginagawa na nila itong tambayan.
Ang paglaganap ng internet shops sa kasalukuyan ay isang solusyon sa malaking demand ng paggamit ng internet sa bansa.
Ang internet ay hindi lamang isang libangan, ginagamit ito para makapag-research ang mga estudyante.
COMPUTER SHOP,
PATOK NA NEGOSYO
Isa sa pinapasok ng mga negosyante sa ating bansa ang pagtatayo ng mga internet shop.  Kung saan nakahanda na ang kompyuter para sa paggamit mo ng internet. Ang ilan sa shops na ito ay maaliwalas at komportable. Madalas pa nga ay airconditioned ang mga ito.
Kaya hindi masisisi ang mga kabataan kung dito nila pipiliing maglibang o gumawa ng asaynment.  
Dahil nga ang karaniwang suki ng mga negosyante sa mga  ganitong lugar ay mga kabataan at mga estudyante, may pagkakataon na nakapagdudulot ito ng masamang epekto. Halimbawa, dahil sa sobrang pagkaaliw ay mas pinipili ng ilan na hindi na pumasok sa eskuwela. Dagdag pa riyan, naiimpluwensiyahan din ang mga parokyano nito na magsugal habang naglalaro. At kung minsan ay naaabuso ang paggamit ng internet connection dahil hindi nababantayan ang mga ito tulad na lamang ng panonood ng malalaswang palabas. 
Bunsod ng mga naturang pangyayari ay muling ipinaalala ng Department of Education (DepEd) sa pamahalaang lokal ang pagpapatupad ng DepEd Order 86, Series 2010 na nagbabawal sa pagpapapasok sa computer shop ng mga estudyante sa oras ng klase lalo na kung sila ay nakauniporme. Ipinaubaya na rin ng DepEd sa mga Mayor ng bawat lungsod ang pagtatalaga ng distansya ng pagtatayo ng mga computer shop at dapat ito ay malayo sa mga paaralan. Kaya naman sa Maynila ay ipinag-utos na ipaskil sa lahat ng computer shop ang memorandum na ito ng DepEd.
PISO NET
Naging mainit ang usapin na ipinatupad sa ating bansa na Cyber Crime Law ngunit  hindi nito napigilan ang mga kabataan sa patuloy na paggamit ng internet at ‘tila hindi sila natatakot sa banta ng  naturang batas. Lalo na ngayon na mas abot kaya na ang pag-i-internet o ang PISO NET. Isang patunay na talaga namang madiskarte ang mga Pinoy.
Kinuha ang katawagang ito sa mga salitang  Piso at Internet. Sa bar­yang hawak at kahit na halagang piso lamang ay maaari ka nang makapag-internet. Aakalain mong ito ay mga kubon sa video karera na naglipana sa bawat tahanan. Hindi tulad sa mga computer shop na kahit sa labas ng bahay ay makakakita ka ng piso net. Higit itong mura dahil sa piso mo ay ma­kagagamit ka na ng internet sa loob ng 5-7 minuto. Kaya naman ang kalaha­ting oras na pagpasok mo sa computer shop ay katumbas ng isang oras sa piso net. Sa serbisyo ay hindi pahuhuli ang piso net dahil mabilis din ang internet access dito. Maging ang ingay at senaryo sa mga computer chop ay makikita mo rito. Bagama’t hindi ka­singkomportable ang lugar dahil sa init. Ito ang ilan lamang sa dahilan kung bakit mas pinupuntahan ngayon  ng mga kabataan ang piso net kaysa sa tipikal na computer shop.
Sa ganitong negosyo, nakadepende sa mga naipong barya sa kahon ang kita. Lingo-linggo itong binubuksan na tinatawag nilang “Coins Out.” Paghahatian ng may-ari ng bahay at ng piso net ang lahat ng barya. Ayon kay Aling Carmen, mayroong apat na piso net, “60/40 ang hatian, sa akin ang 40.”  Dagdag pa niya, kumikita siya ng hindi bababa sa P2000 kada coins out.
Inuupahan ang kaniyang bahay para maging puwesto ng mga piso net. Mula sa 40% na kita niya kada linggo ay rito niya rin kukunin ang pambayad ng kuryente. Samantalang sa may-ari naman ng piso net shop ang wifi connection na ginagamit sa kanilang negosyo.
Malaking tulong sa inuupahan ng piso net ang kita mula rito dahil natutustusan nito ang pangangailangan ng pamilya. Ang i­ngay, gulo at sikip sa kanilang bahay ay kanilang pinagtitiyagaan at sila na rin ang nagkokontrol ng di’ magagandang gawain ng mga pumapasok sa kanilang tahanan. Dahil nga karaniwan ay mga kabataan ang nagpupunta ay hindi rin maiiwasan na sila’y inirereklamo ng ilan sa kanilang kapitbahay. Kapag ganito ang nangyari, ani Aling Carmen, pinagsasabihan nila ang mga bata at ibinabalik na lamang nila ang pera  ng mga ito.
Karaniwang walang business permit ang mga ganitong negosyo. Ngunit ang ilan ay humihingi ng permit sa kanilang barangay upang mapahintulutan ang paglalagay ng piso net. Samantalang ang mga kalapit na puwesto na may-ari ng mga computer shop ay napipilitang ibaba ang kanilang singil upang maengganyong muli ang iba na sa kanila pumasok. Hindi nila kakayaning ipantay ang singil na tulad ng sa piso net dahil malu­lugi sila. Kaya tanging pagbibigay ng mga promo ang ipinantatapat ng mga ito.
DEKADA MABENTA
Sa kalagayan ng pamumuhay ng karamihan sa mga pamil­yang Pilipino ay masasabi ngang marami pa rin ang naghihirap. Ngunit sa kabila nito, nakatutuwang isipin na nakahahanap tayo ng paraan upang makaalpas sa pang-araw-araw na pangangaila­ngan. Nariyan ang pagkakaroon ng tingi sa lahat ng produkto upang makayanan itong bilhin ng mga tao. At ngayon, ultimong paggamit ng internet na isa sa kinagigiliwang libangan ng mga tao ay abot-kaya na sa halagang P1 lamang. 
Hindi nakapagtataka na sa mga susunod na panahon ay tingi mo na ring mabibili ang ilan sa mga mamahaling produkto. Malay mo ang isang pobreng Juan ay magkaroon ng kotse, alahas, sariling lupa’t bahay sa hinaharap kapag nagpatuloy ang ganitong kalakaran.
Lahat ng tao ay nagnanais na makatipid upang maisapat sa pangangailangan ang hawak na salapi. Ngunit huwag sana nating isantabi ang kalidad ng mga ito. Lagi nating isaalang-alang ang magiging epekto nito sa kabuuang aspeto ng buhay.

Araw ng Kagatingan Article :)

http://www.pilipinomirror.com.ph/index.php/special-reports/3816-paglalakbay-patungo-sa-hukay


Paglalakbay patungo sa hukay

SUMIKLAB ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig noong 1939 at nangibabaw ang lakas ng mga Hapon sa buong Asya.  Isa ang Pilipinas sa sinakop ng tropang Hapones kabilang ang pwersa ng mga Amerikano. Maraming buhay ang  ibinuwis para lang makamit ang kalayaan ng mga Pilipino mula sa mga dayuhan.
Tinatayang mahigit  70,000 sundalong Amerikano at Pilipino ang bumagsak sa kamay ng mga Hapon na tinawag na Prisoners of War (POW) at noong Abril 9, 1942, nagsimula ang  Death March. Ang sapilitang pagmartsa ng mga POW, kabilang ang mga maysakit, mahihina at sugatan mula Mari­veles, Bataan hanggang San Fernando, Pampanga na tinatayang mahigit 80 kilometro. Walang tigil silang pinaglakad sa gitna ng matinding sikat ng araw kasabay ng matinding pagkauhaw at pagkagutom. Kagimbal-gimbal ang kanilang sinapit, panis na pagkain ang ipinanglalaman-tiyan, pinainom sa imburnal at ang mga gustong magpahinga ay ibinibilad sa araw. Marami ang nagtangkang tumakas ngunit karamihan sa mga nahuli ay binaril at ang mga ayaw nang maglakad ay  binayoneta.
Pagsapit sa San Fernando, Pampanga, isinakay ang mga natitirang POW sa isang tren patungong Himpilang O’Donell sa Capas, Tarlac. Siksikan sa loob nito kung kaya’t ang ilan sa kanila ay namatay dulot ng kawalan ng sapat na hangin. Umabot ng anim na araw ang Death March at tinatayang nasa 5,000 ang namatay sa naturang martsa ng kamatayan.
Kasunod ng pagpapakahirap na ito ay bumagsak na ang Bataan at ang kahuli-hulihang kuta ng USAFFE sa Corregidor ay sumuko na rin sa kamay ng mga Hapon na naghudyat ng pagwawakas ng pakikipaglaban sa mga Hapones. Isinuko ni Hen. Wainwright ang natitirang 12,000 sundalong Pilipino at Amerikano ngunit marami pa ring Pilipinong sundalo ang hindi sumunod sa utos na ito kung kaya sila’y tumakas at namundok. Nagtatag ang mga sundalong Pilipino ng mga pang­kat ng gerilya sa buong kapuluan na kinabibilangan ng iba’t ibang sektor at patuloy na nakipaglaban sa mga Hapon. Kinalaunan ay nakamit nila ang kalayaan ng bansa sa pagbabalik ni Hen. Mc Arthur na sumalakay sa mga kuta ng Hapon hanggang sa sila ay mapabagsak sa loob ng tatlong linggo.
Paggunita
at Pagbibigay Katarungan
Ngayong araw na ito ay ginugunita ang Araw ng Kagitingan bilang pag-alala sa kabayanihan ng mga sundalong Pilipino sa naganap na digmaan. Sa bisa ng Executive Order No. 23, Series of 1987 and Proclamation No. 466, series of 1989 ay ipinagdiriwang ang Philippine Veterans Week at ika-71 na pag-alala sa Araw ng Kagitingan na may temang “Ang Beterano: Sigla at Inspiras­yon ng Kabataan Tungo sa Tuwid na Daan.” Layunin nito na maipabatid sa mga Pilipino, partikular sa mga kabataan ang kabayanihang ginawa ng mga bayaning beterano at maipamalas ang nasyonalismo sa ating bansa.
May iilan pang nabubuhay na sundalo sa panahon ng digmaang Hapon at patuloy silang nakipaglaban para sa kanilang mga karapatan at benepisyo lalo’t sila ay may edad na. Ang ilan sa mga beterano ay kinilala at  kinanlong ng pamahalaang Amerika na siyang nagbibigay ng benepisyo maging sa kanilang  pamilya ngunit ang ilan sa kanila ay hindi na makauwi sa ating bansa dahil na rin sa katandaan at doon na binabawian ng buhay. Dito sa Pilipinas, ang PVAO (Philippine Veterans Association Organization) ang ahensiya na namamahala para sa benepisyo ng mga ito na nagbibigay ng old age pension, death pension, disability pension, hospitalization, educational benefit, burial assistance at total administrative disability. 
PENSYON NG BETERANO
Bukod sa pagkilala,  mahalaga rin na makatanggap ng sapat na benepisyo ang mga bayani noong panahon ng Hapon. Matatandaang hinihiling sa administrasyon ang pagpapasa ng batas sa pagdaragdag ng pensyon ng mga beteranong Pilipino.
Inihahain ni  Gen. Ernesto Carolina ng Philippine Vete­rans Affairs Office na  doblehin ang financial assistance sa mga benepesaryo nito.
Ngunit sa kabila nito, tila hindi pa rin nakukuha ng mga ito ang tamang benepisyo para sa pinaghirapang serbisyo.
Sa isang ulat, ilang buwang hindi nakatatanggap ng pensyon ang mga beterano makaraang hilingin ng nasabing ahensiya ang pagpapalit nila ng bangko ngunit sa kabila ng sagabal at dagdag pabigat dulot ng pag-aasikaso ng papeles ay ginawa pa rin nila ito para sa pensyon. Ilang beses umanong paulit-ulit nilang tinatanong ito sa ahensiya subalit wala silang napapala bagkus ay pinapasa lamang sila sa ibang departamento na hindi sumasagot sa kanilang katanungan.
BETERANO SA AMERIKA
Para sa mga beteranong Pinoy sa Ame­rika ay tila hindi pa rin natitigil ang kanilang pakikipaglaban dahil patuloy nilang inilalaban ang kanilang karapatan na makatanggap ng benepis­yo.
Matatandaang umakyat na sa Korte Suprema ng Amerika ang usapin na animo’y diskriminasyon sa mga beterano. Ayon sa kanila, ang mga pensyon at benepisyong pangkalusugan na kanilang natatanggap ay mas mababa kumpara sa mga ‘Kanong beterano.
Tinatayang 250,000 Pinoy na nakipaglaban para sa Amerika ang pinangakuan ng pantay na benepisyo para sa serbisyong ito. Subalit noong 1964  ay tinanggalan sila ng benepisyo.
Ngunit noong 2009, alinsunod sa FVEC Act  ay pagkakalooban sila ng onetime payment na nagkakahalaga ng  $15,000 at $9,000 naman para sa mga naninirahan sa Pilipinas.
Bunsod nito ay nagbigay ng liham ang isang Pinoy na beterano na si Felino Punsalan, 96, kay US President Barrack Obamma para pansinin ang kanilang hinaing, “As veterans, we do not beg for entitlement. We simply ask [for] the recognition that we earned with our sacrifice,” nakasaad sa liham.
Sumisigaw na sila ng hustisya bago pa man mawala ang huling henerasyon ng mga beterano na unti-unti nang nangamamatay. Noong Enero 20, 2013 ay isang beterano ang napaulat na namatay nang wala man lang natatanggap na  benepisyo mula sa Amerika.  
LIBRENG SAKAY
Isa naman sa pamamaraan ng pagkilala ng gobyernong Pilipinas sa mga beterano ang paggunita sa Veterans week. Kasabay nito ay magbibigay  ng libreng sakay  sa mga beterano sa  Light Rail Transit at Metro Rail Transit (MRT) mula Abril 5 hanggang  11, 5:00 ng umaga hanggang alas-9:00 ng gabi. Ipakikita lamang umano ng beterano ang kanilang identification card mula sa PVAO para sa libreng sakay. 
Maaari ring makalibre ang isa nilang kasama, abisuhan lamang ang guard sa istasyon kasabay ng pagpapakita ng ID nito.
Ito ay isang paraan ng pagpapakita ng pasasalamat sa kanilang mga naging sakripisyo para sa bansa.
Hindi matatawaran ang sakripisyo at pagpapakasakit na ginawa ng ating mga beterano para makamit ang kalayaan ng ating bansa. Naranasan nilang mabuhay nang tila mga patay kaya naman nararapat na sila ay ating bigyang-buhay sa simpleng pagpapahalaga sa kanila. Mabuhay ang lahat ng beteranong Pilipino!