BAKASYON NA

Unang paskil ko sa blog para sa taong ito. May mga naisulat akong bagonG akda ngunit walang panahon na maipaskil. Maliban sa napakaabala ko sa aking tungkulin at pagod sa araw-araw na pagbyahe (Manila-Bulacan vice versa) ay aaminin kong iniwasan ko ang ilang bagay na ibig kong gawin.

Ilang buwan na di nagparamdam sa malalapit na kaibihan, maraming lakad pero di ako tumutugon kahit nga nunbg kaarawan ko wala akong pinansin hehehe. Sabi ko sa kanila nagpapagaling ako dahil mayroon akong malalang sakit na nakakahawa hahaha. Pakiwari ko nagtampo rin ako sa panulat. Nakaramdam ako ng kawalang hustisya sa mga akdang nais kong ipabatid ngunit kinalaunan hindi ko rin ito natiis dahil mahal ko ang gawaing ito. Bakit kailangan kong talikuran ang mga bagay na nagpapasaya sa akin kaya magpapatuloy ako sa pagkatha...

Ngayong bakasyon dahil marami na akong oras para makapagpahinga, unang-una kong binawi ang pagod at puyat. Nakakatuwa halos buong araw ako tulog.. 13 oras sa unang araw... Halos buong araw sa sumunod na araw... Matutulog, magigising dahil sa tawag ng kalikasan o kaya'y kailangan kumain pero pag nadantay muli sa higaan asahan mo tulog akong muli! Sa mga suminod na araw napagod na akong matulog, OO NAKARAMDAM AKO NG PAGOD SA PAGTULOG kaya ponilit kong ibalik sa dati ang tamang paggulog. Naisip ko rin kasi, may napanood ako sa tv nakalimutan ko lang saang bansa yun, karamihan sa mga mamamayan nila tulog ng ilang araw kaya pinag-aaralan ngayon kung anong klase ito ng sakit. Di ba baka sakit ito at baka di na ako magising kaya tinigil ko na ang trip kong iyon.

Iniisip ko ngayon kung saan mamamasyal dahil nga bakasyon. Maliban sa pupunta kaming Pangasinan dahil sa may dadaluhang kasal ng isang malapit na kaibigan ay gusto kong maglakbay sa iba pa. Sa pagkakataong ito, iba na kasi napagtanto ko na may muwang na ang mga anghel ko kaya dapat sila na ang aking makakasama sa nga SUMMER GATEAWAY ko. Pumasok kasi sa isip ko na pwede na akong pagalitan o mas malala sumbatan nila kambal kapag di ko sila kasama sa mga SG ko kaya FAMILY GATEAWAY na simula ngayon. Iyan ang pangako konsa sarili ko ngayon...

Maliban pa rito ay may matinding hamon pa akong kakaharapin na sana ay aking mapagtagumpayan. Alam ko naman ano mang gagawin ko, nakaantabay SIYA sa akin at ipagkakaloob niya kung anong nararapat....

Ang Laro sa Dunya’y Di Biro

Ang Laro sa Dunya’y Di Biro

ni Wilma E. Hermogenes

          Espesyal ang araw ng Sabado sa magkakaibigang Effie at Kitter, bukod sa walang pasok ay binigyang kalayaan sila ng kanilang mga magulang na magbabad sa kompyuter ng buong araw. Bagamat nakakapag-online sila ng higit sa isang oras kada araw ay swerte ng makatatlo kung sasabihin nilang may i–re-research na asaynment.

        Sinisiguro nilang makapag-status, like, comment at share. Hindi nagpapahuli sa mga trending at ang pinakakinababaliwan nila’y mga online games.

            “Effie, bagong laro oh, astig.”

            Sabay tingin, “ANG LARO SA DUNYA’Y DI BIRO.”

            “Dunya, mundong ginagalawan nina Lambanag, Iraya at Badaw.”

            Klik…

            “Lambanag, tagapangisawa ng laro at taglay ang lakas na makontrol ang liwanag at dilim. Sa sobrang taas, ibayong diskarte ang kailangan upang gantimpala’y makamtan.”

             Klik …           

         “Iraya, sa maamo at berdeng kulay ay nakatago ang lakas na kayang magwasak sa buong Dunya kapag ginalit.”

            Klik…

           “Badaw, may kakayahang bumuo ng iba’t ibang anyo upang magapi ang kalaban.”

           Hindi na nakapaghintay ang dalawa kaya sinumulan nilang basahin ang tuntunin ng laro. Sa simula’y kailangang mabuo ang Dunya at mabuhay ang tatlong karakter, labanan ng isip at diskarte ang puhunan. Kailangan nilang malagpasan ang lahat ng stage nito upang makuha ang BONUS REWARD.

       “Kitter, walang tayuan ito kaya galingan mo. Alalahanin mo bukas banned tayo sa paglalaro, di ako makakatulog pag di natin natapos ito.”

      Padilim na ng halos sabay na napasigaw at napatayo ang magkaibigan, parang nasasaniban sila habang lumiliwanag ang monitor at tila nilalamon sila nito.

             KLIK.. BONUS REWARD.. ENTER…

             VIDEO UPLOADING… ANG LARO SA DUNYA’Y DI BIRO

     Lahat ng nilalang ng Diyos ay may natatanging kakayahan. Kung ang tao ang pinakamatalino sa lahat ay hindi maikukubling naiisahan din ang mga ito ng iba’t ibang espiritung nagkalat sa mundo. Hindi nakikita ngunit kinakatakutan sa kaunti nitong pagpaparamdam. Ang mga nalikha sa natural na pamamara’y labis na pinapakinabangan ng tao na patuloy sa pagbibigay, wala itong reklamo kahit na  minsan’y naaabuso. Kapag hindi na makayanan ang ginagawa ng tao, kumikilos ng hindi inaasahan at walang nakapipigil sa lakas nitong taglay.

           Ito ang pagpapatunay na bago ang tao, Dunya ang inunang binigyang buhay at upang mapalitaw ang aystetikong kaanyuhan isinabay sina Lampanag, Iraya at Badaw. Paikot-ikot lamang itong si Dunya. hindi ito pisikal na nakikita ngunit madadama ang kanyang presensya lalo na sa pagkakataong sila’y naglalaro, nakabantay lamang ito sa kanilang ginagawa.

            “Aray! Bakit tinapakan mo naman ang aking paanan?”

            “Pasensya na, di ko napansin ang dilim pa kasi kaya kailangan na nating gisingin si Lampanag at ang himbing pa ng tulog.”

            Napako ang dalawa sa panginorin. Nabatubalani ang kanilang isip kaya sa lakas ng enerhiya nila’y nagresulta ng iisang pagkilos. Nagtulakan sina Iraya at Badaw na kapwa ayaw magpagapi. Humampas ang tubig at nag-umpukan ang lupa. Sa pagsasalubong ng kanilang lakas, nakalikha ito ng kakaibang ingay. Ilang saglit pa’y nagliwanag na ang kapaligiran.

            “Ano bang pinaggagawa ninyo? Naputol tuloy ang maganda kong panaginip!”

         Nakangiti ito habang nakatingin kay Iraya. Nahalata ito ni Badaw kaya bigla itong kumalas kay Iraya kaya napahampas ang malaking alon.

            “Aray ko! Nananadya ka na talaga Iraya ha.”

            “Bakit mo ba ako biglang kinalasan? Ang sakit no’n ha.”

            “Tumigil na nga kayo at mabuti pa’y simulan na nating maglaro.”

            Si Lampanag ang namumuno ng laro sa Dunya.  Nag-uunahan sina Badaw at Iraya na abutin si Lampanag.

            Bubwelo si Iraya para makaipon ng malaking lakas at magpapaikot-ikot hanggang sa siya’y mabigatan at sabay hihinto. Titilamsik ito pataas at iduduyan ang sarili ng paulit-ulit hanggang sa makakaya niya upang maabot si Lampanag.

        Susunod sa kanya si Badaw. Bubuo muna siya ng matibay na pundasyon at pabloke-bloke niyang pagpapatong-patongin ang sarili hanggang sa makabuo siya ng hugis tatsulok papataas kay Lampanag.

            Hahampas ang tubig ngunit mabilis ding bababa.

            Papataas ng papataas ang lupa ngunit guguho ring bigla.

          Walang gustong sumuko at tila wala itong mga kapaguran hanggang si Lampanag na ang antukin sa kanilang pinggagawa.

         “Tigil na muna natin ito at bukas na natin ituloy.” Sabay ang malakas na paghikab at maya-maya’y magdidilim na ang paligid. Walang magagawa sina Iraya at Badaw kundi ang magpahinga.

         Magkukunwaring tulog si Badaw at sinusuguro muna niyang payapang natutulog na si Iraya. Ilalapit niya ng bahagya ang sarili upang madampian si Iraya na magpapaaliwas ng kanyang pakiramdam at mahimbing nang makatutulog.

         Dito na mapapayapa si Dunya at muling magpapaikot-ikot upang masigurong maayos lahat. Walang ingay na maririnig maliban sa panaka-nakang pagduyan ni Iraya.

          Bago magising sina Iraya at Badaw, nakagawian na ni Lampanag na pagmasdan ang kalmadong si Iraya. Upang hindi siya mahalata, sinisilip lamang niya ito para hindi lumikha ng nakakasilaw na liwanag. Ilang saglit pa’y tuluyan ng didilat si Lampanag at inuuna niyang gisingin si Iraya upang makausap.

     Sa umagang iyon, nagulat si Iraya kay Lampanag kaya humampas ang tubig ng pagkataas-taas na halos makaabot na sa kinalalagyan ng kaibigan.        

           “Naku sayang muntik na kitang maabot, kung nagkataon tulog pa si Badaw!”

         Sa pagkainis nito’y akmang kikilos ito upang gisingin si Badaw ngunit pinigilan siya ni Lampanag.

            “Hayaan mo muna siyang matulog at gusto kitang makausap ng sarilinan.”

            Napahinto si Iraya at pinagmasdan ang kausap sa kakaiba nitong kinikilos.

           “Alam mo Lampanag ang aliwalas mo ngayon kumpara kahapon na malamlam ang iyong kulay.”

          Lalo pang pumuti ang panginorin at sa paggalaw nitong si Lampanag ay bumuo ito ng hugis puso.

            “Pagmasdan mo akong maigi Iraya at magpapakita ako ng mahika.”

            Mula sa pinakamalaking puso bigla itong nahati sa lima, naging dalawa, lima uli at huli’y apat. Inulit ito Lampanag ngunit dinahan-dahan niya upang maibatid kay Iraya ang mensahe.

            Malaking puso.

            Nahati sa lima, naging dalawa, lima uli at huli’y apat na puso.

            Balik sa malaking puso.         

        “Noon pa man Iraya napansin ko na ang iyong kariktan at hindi ko na mapigilan ang aking sarili na ika’y pagmasdan at bantayan. Kung hindi mo ako maabot sating paglalaro, hayaan mo akong kumapit sa pinakamataas mong pagtalon at makasisiguro kang hindi kita bibitiwan.”

        Nagpaalon-alon si Iraya sa kanyang narinig at hindi alam kung papaanong tatanggapin ang mga narinig. Bago pa siya makapagsalita’y nakarinig siya muli ng isang tinig.

         “Pasensya ka na Lampanag, sa aking narinig mukhang hindi na matutuloy ang naunsyami nating paglalaro at hindi na kailanman mangyayari.”

        Unti-unting lumalamlam ang panginorin at si Badaw ay nagiging agresibo na nagdudulot ng pagkabiyak ng mga lupa.

          “Badaw, magtigil ka! Hayaan mo akong kausapin si Lampanag.”

        Mula sa maliliit na alo’y tumitilamsik at humampas ang tubig bago magpatuloy si Iraya. Dinadama niya ang presensya ni Dunya, kailangan niya ng tulong nito. 

            “Kaibigang Lampanag, bago pa man ang iyong pagtatapat kinausap namin ni Badaw si Dunya. Ngunit dahil sa napagod ka sa ating paglalaro kahapon, nabinbin ang gagawin naming pagbabalita sayo.”

            “Humingi ako ng permiso kay Dunya na pag-isahin kami ni Iraya. Ikaw sana ang gusto naming unang pagsabihan ngunit ito’y paglabag sa kanyang kautasan.”

            Nakatingin lamang si Lampanag sa dalawa ngunit ang totoo ayaw na niyang marinig pa ang sasabihin ng mga ito.

            “Sinaktan ninyo ako kaya’t magtutuos tayo. Ipagpatuloy natin ang ating paglalaro. Abutin ninyo ang aking kapatawaran!”

            Bigla-biglang dumilim ang paligid at nais pakalmahin ng dalawa ang kanilang kaibigan ngunit ang larong kanilang kinaugalia’y naghuhudyat ng panibagong yugto at sa ganitong pagkakataon tulad na rin ng kanilang napagkasunduan ay hindi dapat ipagpaliban lalo’t ipinahayag na ni Lampanag ang pagbubukas ng kanilang gawain. Sa pagkakataong ito, kakaibang laban ang dapat nilang ipanalo.

            “Para sa ikakapanatag ng iyong kalooban at patunayang mahalaga ka sa amin, simulan na natin ang ating paglalaro.”

           Sa unang pagkakataon si Lampanag ay naglabas ng mga tubig na nagpabigat kay Iraya at malalakas na alon ang kasunod nito. Nahihirapan siyang makabwelo ngunit pinilit niyang magpaikot-ikot. Si Banaw naman ay halos matunaw at mabaon sa kanyang pwesto. Ginamit niyang pundasyon ang nabasang lupa at nagpatuloy sa pagtaas kahit gumuguho ang nabiyak niyang bahagi.

          Yumayanig na ang Dunya ngunit nagpatuloy sa paglalaro ang tatlo.                                                  Humampas ang tubig ngunit bigla ring bumaba.

          Tumaas ang lupa ngunit gumuhong bigla.

      Nakadama na ng matinding pagod ang dalawa ngunit hindi nila gustong sukuan ang kanilang kaibigan. Inubos nina Iraya at Banaw ang huli nilang lakas. Inikot-inot ni Iraya ang tubig at hinudyat ang gagawin niyang paghampas upang tumilamsik paitaas. Nakakita ng pagkakataon si Badaw, pinagpatong-patong muli ang lupa mula sa matibay niyang pundasyon.

            Pagbwelo ni Iraya sinalubong ito ni Badaw. Nagtalsikan ang malalaking alon at nagkalat ang mga bahagi ng lupa kung saan-saan,  ang ilang bahagi nito’y umabot kay Lampanag.

         Ilang saglit pa’y kumalma na si Iraya, nabasa ang kabuan ni Badaw at nagliwanag si Lampanag.

    “Patawarin ninyo ako Dunya at nilapastangan ko ang inyong kagustuhan. Ako’y sumasang-ayon na sa inyong kagustuhan.”

      Matapos ang kanyang pahayag ay mabilis na nagpaikot-ikot ang Dunya, nanatili si Lampanag sa panginorin habang sinasaksihan niya paggalaw ng tubig at lupa. Ang dating magkadikit lamang na si Iraya at Badaw ay napag-isa. Nakapalibot sa tubig at ilalim nito ang lupa upang maprotektahan siya.

   Hindi nagtagal ay naglitawan sa iba’t ibang bahagi ng tubig ang mga anyong lupa na mapuputi at maiitim na pinulbos na buhangin. Pagkaraan nito’y sumunod ang mga batong matutulis na sa bawat panahon ay tumataas, lumalawak at nagkaroon ng mga luntiang tanawin.

     Higit na naging masaya sa Dunya, lumawak ang katubigan at nahati ito ng mga kabundukan na siyang naging bunga ng pagmamahalan nina Iraya at Badaw. Nagpatuloy ang paglalaro ng mga ito. Naroon pa rin si Lambanag ngunit kung noo’y napakahirap niyang abutin, halos kasintaas lamang niya ang ilan sa mga bago niyang kalaro.

     Kaya sa pagkakataong nakararamdam ang tao ng hindi inaasayang pangyayari na likha ng kalikasan marahil nakaistorbo tayo sa paglalarong nagaganap sa Dunya at hindi natin mapipigilan ang kanilang ginagawa.

      MUSIC… REPLY… NEXT… PREVIOUS 

   Kakaibang premyo ang natanggap nina Effie at Kitter na nagpamulat sa kanila na makisangkot sa pangyayari sa kapaligiran gamit ang Social Media. Kaya naman bago sila tumayo’y nag-post sila sa kanilang group accounts. Nilagyan ng caption na #angLAROsaDUNYAYdiBIRO upang ito’y maging trending at makakuha ng BONUS REWARD.

Ang aking lahok sa Saranggola Blog Awards 6 Kwentong Pambata

www.sba.ph       

 

AMBAG SA PAGDIRIWANG NG BUWAN NG WIKA

             Ang pagdiriwang ng Buwan ng Wika sa taong ito ay isang puspusang pakikipaglalaban hindi lamang ng mga guro at tapagataguyod ng ating pambansang wika kundi maging ng lahat ng Pilipino. Higit na nakabubuti kung ang lahat ay makikisangkot sa panawagang aming ipinaglalaban dahil bahagi ito ng ating pagkakakilanlan at ito ay isang pambansang kamalayan. Minabuti ng inyong lingkod na gumawa ng isang pagtatalo patungkol sa usaping ito sa anyo ng Batutian na itatampok sa programa ng aming kolehiyo sa darating na Biyernes.

           Ang Batutian ay isang anyo ng panitikang pagtatalo na ang pangunahing inspirasyon ay ang Makata ng Pag-ibig na si Jose Corazon De Jesus na nakilala sa sagisag panulat na Huseng Batute ng siya ring pinaghanguan ng pangalan nito. Isa itong pagtatalo na layuning ilahad at pangatwiranan ang isang napapanahong paksa sa pamamagitan ng pakikipag-asaran at pagyayabangan na sa huli'y nauuwi sa pagkakasunduan at uruyan o awitan.

           Ito ang gagamiting piyesa na mga magsisiganap sa Batutian:

Piyesa para sa Batutian

Paksa: Artikulo XIV,Seksyon 6 laban sa CHED Memo No.20

Klasismong Pananaw sa Kalagayan ng Asignaturang Filipino sa Antas Tersarya (lalabindalawahing pantig)

Pamagat:

Tunggalian ng mga kalatas, alin ang dapat na umatras: Artikulo ng Saligang batas  o Memorandum ng Ahensyang Magpapatupad?

ni Wilma E. Hermogenes

(Pagpapatugtog ng awitin habang pumapasok ang Lakandiwa at mga magtatalo)

Lakambini:

                Magandang hapon giliw kong kabababayan

                Bigyan akong masigabong palakpakan! (Huminto at ngumiti sa manonood)

                Muling tumatayo sa inyong harapan

                Itong Lakan na wagas ang kagandahan

                Upang pamunuan ang balitaktakan

               

                Ngunit bago ko ito pasinayanan

                Marapat na kayo’y paalalahanan

                Baka magpadala sa nararamdaman

                At bigla mo akong kunin sa tanghalan    

                Upang maiuwi sa inyong tahanan

                Ang magtatalo’y kapwa pinasakitan

                Inisip na sila ay magugustuhan

                Mantakin mo ang kanilang kahambugan

                Maging hangin ginapi sa kayabangan      

                Kaya’t magsikapit sa inyong upuan!

               

                Hindi naman hangal ang mapapakinggan 

                Marami rin sa kanlang matututuhan

                Kailangan nila na pangatwiranan

                Mainit na isyu sa kasalukuyan

                Upang lahat tayo ay maliwanagan!

                Ang wika na ating pagkakakilanlan

                Itinakdang ituro sa paaralan

                Sa lahat ng antas ay matutunghayan

                Upang ito ay patuloy na malinang

                Intelektwalisasyo’y ating makamtan .

                Ngayon ay nanganganib ang kalagayan

                Sa kolehiyo ito’y pinapalisan

                CHED ay naglabas ng isang kautusan

`               Memo 20 Filipino’y iiklian

                Hanggang hayskul na lang mapag-aaralan.

                Ito ay isang pambansang talakayan

                Nararapat natin itong kasangkutan

                Suriin kung ano ang may kabisaan

                Ang Saligang Batas na pinasinayan

                o Memorandum na isang kautusan?

                Ito na ang mga makata ng bayan

                Pagpapakilala’y silang naatasan

                Tiyak na dadalhin sariling bangkuan

                Sila’y pansamantalang magbabangayan

                Kakalimutan munang magkaibigan!

(Pagpapatugtog ng Pinoy Ako Intro, instrumental)

Percival:

                Itong pagngiti ang una kong sandata

                Nang mapabatid ideyang mahalaga

                Tiyak kong gigisingin inyong haraya

                Habang ibinubulalas itong paksa

                Tuon sa akin ay hindi mawawala 

                Percival ang pangalan nitong makata

                Sa bayan ng Bulacan ako nagmula

                Sa  Caloocan, papakadalubhasa

                Sa bansa’y magiging sikat na artista

                Huwarang guro sa lahat ng eksena

                Tungkulin ko ngayo’y sadyang naiiba

                Ipagtatanggol batas ng itinakda

                Itaguyod, linangin wikang pambansa

                Ang Filipino bilang asignatura

                Nararapat ituro hanggang tersarya!

(Pagpapatugtog ng Dooobedooodoo/Boom Panes)

Bryan:

                Higit sa pagngiti ang aking pambungad

                Upang tuon ng madla’y sakin ilagak

                Tingnan mo at lahat pa ay napaindak

                Wala pa naman akong isinasaad

                Hanggang sa huli kayo ay magagalak !

                Kabataang punong-puno ng pangarap

                Sa sarili’y pinangakong magsisikap

                Diploma sa kamay ko’y mailalapat

                Maiaahon ang pamilya sa hirap

                Bryan, katuwang ng bayan sa pag-unlad!

               

                Upang maisakatuparan ang hangad

                Kalidad ng pagkatuto ay iangat

                Sa isang kautusan ay inilahad

                Filipino’y hindi naman winawasak

                Ililipat lamang kung san nararapat!

Percival:

                Pagsulong ng baya’y wala sayong palad

                Kahangalan kautusang inilahad

                Na sa iyong pananaw ay nararapat

                Wika nga ay hindi ninyo winawasak        

                Ngunit ito nama’y inyong niyuyurak!

               

                Mahiya ka sa kulay ng iyong balat

                Buhay mo ay hindi pa man umaangat

                Iyong pagmamarunong ay walang puknat

                ‘Di ka henyo upang ika’y  makisabat

                Huwag magpanggap, hindi ka naman sikat!

Bryan:

                Kaibigan ikaw ay maghinay-hinay

                Baka puso’y bumigay, ika’y mahimlay

                Winika’y pakinggan bago ka mangisay

                Napakarami ng iyong sinalaysay               

                Ito naman ay walang kabuhay-buhay

                Balat natin diba’t iisa ang kulay

                Ngunit utak mo ay sinliit ng palay

                Sa pag-unawa ikaw ay sumasablay

                Wasak at yurak ay magkaibang tunay

                Di ako sikat, san naman iyong husay?

Lakambini:

                Pasintabi bago pa magkapikunan             

                Mukhang kayo ay may pinaghuhugutan

                Huwag muna ninyo akong pag-agawan

                Ang paksa ang dapat na pangatwiranan

                Ito’y pagtatalo, walang personalan!

                Nasimulan na ninyong magkayurakan

                Nasambit pangunahin ninyong dahilan

                Ipagpatuloy na ang inyong huntangan

                Saligang batas o isang kautusan

                Alin ang  higit na pakikinabangan? 

Percival:

                Marapat muna na ika’y maturuan

                Nang sa gayon ikaw ay maliwanagan 

                Huwag mag-alala walang kabayaran

                Sapat nang makita kang mahimasmasan

                Kaya’t buong husay mo akong pakinggan!

                Artikulo labing-apat , Seksyon anim

                Filipino ang wika na itinanim 

                Ugat nito’y  sadyang walang kasinlalim  

                Hanggat hindi napapalitan ang talim

                Ihasik optimistiko nitong lagim

               

                Ikaw ngayon ay nasa antas tersarya  

                Ika’y tumingin sa aking mga mata

                Buong puso mong sagutin ang kataga

                ‘Di mo ba kaylangan sayong pagtatasa

                Ang paggamit ng ating pambansang wika?

Bryan:

                Tila ako’y iyong pinaparatangan

                Na mulala sa wika na kinagisnan 

                Batid ko ang lahat ng iyong tinuran

                Wala akong dapat na sayo’y bayaran

                Di ako natinag saking katayuan

                Ang aking tugon sa tanong mong nabinbin

                Taas noo  ko pa itong sasagutin

                Wika’y hindi maiiwasang gamitin

                Mas madaling magbulalas ng damdamin

                Kung wikang Filipino ang pairalin

                Ang memorandum na aming inihain 

                Wika ay di intensyong balewalain

                Ililipat sa hayskul upang linangin

                Sa tersyarya ito ay pagyayamanin

                Wikang panturo sa maraming aralin

Percival:

                Damang-dama ko na ang aking tagumpay

                Ikaw talaga’y kaibigan kong tunay           

                Ikaw na mismo ang siyang nagpatibay

                Filipino ay hindi dapat mahimlay

                Sa kolehiyo tuloy ang pagpupugay

                Itong si James na dati kong kaalitan

                Sa tuwing siya ay aking pakikinggan  

                Mantakin mong ilong ko’y laging duguan

                Ngayon kami ay nagkakaintindihan

                Wika ay kanya ng napahalagahan

                Gamit ng wika noo’y sadyang praktikal

                Sa kolehiyo nya nabigyang parangal

                Natutuhan niya taglay nitong dangal

                Hiling nya ngayon sa tulad ninyong hangal

                Filipino gawing wikang propesyonal

Bryan:

                Paalala katoto kong nahihibang

                Ika’y kalahok at hindi inampalan

                Upang ariin ang aking karangalan

                Mamaya pupulutin ka sa kangkungan

                Tangay pa ang marilag na kasintahan 

                Baka si Pepe ay iyo pang banggitin

                at palasak na tinuran ay sambitin

                Sapagkat maging siya kung tutuusin

                Sasang-ayon sa aming mga hangarin

                Maninindigan siya sa panig namin!

                Sa pagtatamo niya ng karungan

                Kahit pa sa kanyang mga katitikan

                Ginamit ba niya ang wikang kinagisnan?

                Syang kumakatawan sa kabayanihan

                Sa ibang wika natamong kahenyohan !

Percival:

                Di ka lang hangal, isa pang lapastangan

                Maging si Pepe’y  iyong pinaratangan

Bryan:

                Ang winika ko’y pawang katotohanan

                Pagtitibayin ito ng kasaysayan

Percival:

                Wala naman tayong dapat pagbangayan

                Pagkat ako nama’y sinasang-ayunan

Bryan:

                Ikaw nama’y wala sa iyong higaan 

                Baka sa panaginip iyang tiruran!

Percival:

                Susupilin na ang masama mong asal

                Ibasura ang kautusang niluwal  

                Tanungin mo maging di nakapag-aral

                Saligang batas ang dapat na umiral!

Bryan:

                Batas ay hindi ko kayang talikuran

                May kaakibat itong kaparusahan

                Bawat ahensya’y mayron ding karapatan

                Bumuo ng atas sating kabutihan 

               

Percival:

                Kabutihan bang ibaba itong wika

                Ipagpalagay na di pandalubhasa?

Bryan:

                Uulitin ko ito’y hindi nilagas

                Lilipat  lamang sa ikalawang antas

Percival:

                Filipino’y ituro hanggang tersarya

                Susi sa pag-unlad at pagkakaisa

Bryan:

                Globalisasyo’y paano matutugunan

                Huwag ng pairalin ang kadramahan

Percival:

                Wika’y ipakilala ng maging global

                Hanggang Filipino’y maging unibersal

Bryan:

                Kaisa mo ako sa naturang pangarap

                Ngunit harapin muna ang reyalidad

               

Lakambini:

                Tigilan na ang mainit na huntangan

                Sapagkat ako ang syang nahihirapan

                Luha’y tumulo habang pinakikinggan

                Ang wika na ating pagkakakilanlan

                Ito ay kapwa pinapahalagahan 

                Magkaiba lamang sa kadahilanan

                Sa pagtaguyod iba-ibang paraan

                Tayong lahat ang syang magiging talunan

                Kung wika’y di magamit sa paaralan        

                Hiling ko sana’y huwag malimitahan

                Sa puntong ito dapat kong pagsisihan

                Kayo ay pinagsarhan ko ng pintuan 

                Gayong hanap sa kasuyo’y makabayan

                Halina kayo’y maglapit, magkamayan

                ‘di matatawaran inyong kahusayan  

               

                Kung sino man ang nagwagi at talunan

                Ang pagpapasya’y nasa kamay ng bayan

                Percival… sa batas ay naninindigan 

                Byan… memorandum ay may kabutihan

                Bigyan silang masigabong palakpakan

                Filipino’y wika ng pagkakaisa

                Payayabungin natin ng sama-sama 

                Katulong nang iba pang wika sa bansa

                Bago ipinid ang masayang programa

                Makisaliw sa uruyang inihanda.

Pag-awit ng “Ako’y Isang Pinoy”