HONESTY LANG SAPAT NA !

HONESTY lang SAPAT NA

Likha ni Mama

Himig ng aking damdamin aking ipadarama

Saking apatnapu’t dalwang anak na mahalaga

Inasahang dumating upang silay makilala

Pagsapit saking buhay labis kong kinasiya !

Obligasyon sa kanila ay aking ginampanan

Sa panimula ng taon silay pinapurihan

Pinakatahimik kaya't ako ay nasiyahan

Bagamat hindi ko sila lubos na maramdaman.

Nanatiling mailap sa paglipas ng mga buwan

Hinahanap ang iba sa kanilang katauhan

Lubos na pagkilala sa kanila'y hinadlangan

Kaya’t ang panahon sa isa’t isa’y nabawasan.

Ewan ko ba at ang tagal ng panahong hinintay

Nang kamiy magkaisa sa araw ng lakbay-aral

Lahat ay naging masaya bagamat may mga ekstra

Kulitan sa loob ng sasakyan ay walang humpay

Sa basagan ang lahat ay nakiisa’t tumawa

Dalawang pangkat ay di maawat sa pagsasalita

Kahit na may napipiko’y tuloy sa arangkada

Kayat ng uwian na ay walang boses ang iba.

Tapos na ang katahimikang yugto saming pangkat

Mga tinatagong kakulita’y kanilang inilabas

Pinangunahan ng MAGIKERO KONG walang kupas

Madalas mang pagalita’y NATATANGI SA LAHAT J

 

Yagit man sa ibang bagay galante sa tawanan

Laging may kasiyahan kahit na mapagalitan

CHOOKS,DONG,MR.PALENGKE,KABAYO,GILAGID at POKNAT

Ang ilan sa mga suki sa kanilang tuksuhan.

Sa kanila ay hindi rin mawawala ang mga pasaway

Na labis kong kinainisa’t laging sumusuway

Ang TATLONG MARIANG manggugupit na walng kapantay

Mga “CONSISTENT LATE COMERS” na madalas sabay-sabay.

Ang mga LALAKING BASTUNERO’T ayaw magpagupit

Sa kwarantin si Sir Almorin ang sa kanila'y nangungulit

Doo’y pinagsasabihan upang di na umulit

Ngunit may ilan parin na sadyang napakakulit.

Pati ang problema sa puso’y kinakabahala

Madalas na mapahamak ang ANAK kong kawawa

Sa labis na pagmamahal siyay napapasama

Kaya’t siya’y aming tinulungan at inuunawa.

Ang mga munting pagtatampuhan at ilang awayan

Sinisiguradong agad itong masusulusyonan

Sa pagtutulunga’t damaya’y di matatawaran

Mga katangiang nasilaya’t aking hinangaan.

Talagang di matatawaran ang aming pamilya

Sa kasiyahan at kalungkutay magkakasama

Makulit may PINAKAMABAIT samin nagmula

Ika nga namin “HONESTY LANG SAPAT NA,SAN KA PA!”

Nawa’y  ating pinagsamaha’y manatiling buhay

Mga alaala na sadya namang walang kapantay

Mga kaalamang natutuna’y laging isabuhay

Ikintal  sa kaisipan upang maging gabay.

 

Ang tangi kong hiling na sawa ay inyong matupad

Sa muling pagkikita ngiti lang ang sayo’y hangad

Di man tayo magkakasama sa iisang silid

Sa puso ko ay naroon kayo at nakasilid. ! 

♥♥♥MOM_WEH ‘10♥♥♥

KLIK????

Nang ika'y dumating saking buhay                                                

nadagdagan ang mundo ko ng kulay                                              

bagamat may pag-aalinlangang tunay                                            

hinahawi mo lagi  ang aking lumbay.                                  

Naging mahalaga ang ora's sa isa't isa                                  

walang mapaglagyan ang tuwa sa tuwing magkasama                

nakakalimot sa mga dinadalang problema                          

sa mundo para lang tayong dalawa.                                          

May takot man at pag-aalinlangan                                    

ipinagpatuloy dahil sa di malamang kadahilanan                  

batid ang maaring nitong  kahinatnan                                

kahit sa huli walang patutunguhan.                                                                                  

Inaasahan namang di ito magtatagal

ngunit bakit kay hirap na matanggal

paglisan sa isip ay sadyang kay bagal

sa puso'y ayon at nahambal.

Sa bigllng pagbitiw kay hirap tangggpin

ngunit ang ibig ko namay ikay pasayahin

alam ko namang ika'y di para sakin

at ngayon ako ay labis na nagdidimdim!!!

Panong matatangap ang lahat

kung alam kong ito'y di sapat

ano ba ang nararapat

upang akoy maging dapat!!!!

Kahit pagkakaibigan na iyong pinangako

tila pako na napako at ibig mong maglaho…

kawalang halaga ang naramdaman ko

tila basura na basta na lamang pina-aso!!!

Sakit sa puso'y tila mga tinik

kapalit moy di mabilang na pasakit

karma nga sigurong matuturing

Habang sayo’y wala lang din… :(



1-12-2012

Subya sa aking puso kung kinalaunan

Marinig ako'y sutla lamang sa kalooban

Malimit na inuunawa ang aming kapintasan

Katumbas nito'y pag-aalapaap sa aking kapantasan.

Higit kailanman kaydikit kung sa inyo'y mapapakinggan

Makailan ulit ako nyang pinahirapan,

Nagnuynoy ng kasagutan hanggang mapata ang isipan

Binabata kong lahat bagama't gusto ko na lamang gumulaylay o magtanan!

Ngunit hindi maikukubli ang katotohanan,

Iyang mala-engkanto niyang katangian,

Sadyang hindi matatawaran,

Ako'y pinangko niya tungo sa karunungan!!!

I - Cheerfulness (2007-2008)

Sa Pamantasan ng Manila Sentral

Ako'y nakabuo ng masayang pamilya

Sa ikalawang palapag ng gusali nanahan

Apatnapu't siyam na bata itinaguyod ng isang ina.

Sa simula ng samaha'y nagkakahiyaan

Nagpapalagayan ng loob at nagkakakilanlan

Nang lumao'y nagkamabutihan

Lumabas ang kani-kanilang katauhan.

Nariyan ang presidenteng madaldal

Tawa niya'y sadyang nakakasasagabal

Kakambal ang bise prersidenteng napakakulit

Sa kakwelaha'y walang hindi sasabit.

May Mayor na lider ng lahat

Sa kalokoha'y sadyang nagpupumilit

Nariyan din ang Boss na sadyang kakaiba

Kapag bumanat lahat nagagambala.

Si Garot na hindi pahuhuli

Bukambibig niya'y nakakatulili

Si Arao na sadyang pasikat

Ang pag-uuwit niya'y nakagugulat.

Bawat isa'y may pagkakakilanlan

Tatak nilasa ating samahan

Kung ang bawat isa'y babanggitan

Higit sampung pahina ang kakailanganin.

Sa gitna ng pagsasama'y may dalawang lumisan

Ayaw man ng lahat ngunit iyon ang nararapat

Nagpatuloy ang buhay bagamat mayroon ng kulang

Samo't saring kaganapan ang ating pang pinagsaluhan.

Sa klase kailanma'y hindi mawawala ang kasiyahan

Bagama't seryoso sa talakayan biglang papasukan ng kakwelahan

Kaya't kapag ako'y sumigaw at nakukunsumi na

Panandaliang tatahimik at hahanap ngpagkakataong makaratsada.

Sa "log book" suking-suki at nangunguna

Sa dami ng kalokohan'y bidang-bida ang pangalan nila

Kaya naman hindi maiwasang magalit

Nang kanilang ina na sadyang napakabait !

Ika nga ng ilan ako'y inang matampuhin

Makailang ulit na nagdamdam 

Walang sinumang pinapansin

Kapag hindi tinupad ang aking habilin.

Ngunit magkunwari mang galit

Sadyang hindi sila matiis

Kapag ako'y napatawa na nila

Nabubuko ang aking pagdadrama!

Kung may mga pagkakataong kayo'y aking nasaktan

Patawad at iyon lama'y paraan ng aking paggabay

Kung mayroon mang pagkukulang

Pasensya't iyon lamang ang aking nakayanan.

Sa lahat ng pinagsamahan sa buong taon

Salamat sa iginugol na panahon

Kayo'y habambuhay na ituturing kong mga anak

Na sa puso't isipan ko'y nakatatak.

-Nay Hermo :) 2008